زندگى در پرتو اخلاق - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٢ - خطرات غيبت

نكنيد، زيرا كسى كه در امور پنهانى برادران مذهبى خود كنجكاوى كندخداوند امور پنهانى او را آشكار مى‌سازد و در دل خانه‌اش رسوايش مى‌سازد.

نكته عدم سازش غيبت با روح ايمان شايد اين باشد كه نخستين نشانه ايمان، رعايت حق مؤمن است كه با غيبت منافات دارد.

٣- غيبت در رديف اشاعه فحشا است‌

امام صادق عليه السلام فرمود:

«مَنْ قالَ فِي مُؤْمِنٍ ما رَأَتْهُ عَيْناهُ وَسَمِعَتْهُ اذُناهُ فَهُوَ مِنَ الَّذِينَ قالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ:

انَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ انْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ الِيمٌ» [١]

كسى كه درباره مؤمنى آنچه را ديده و شنيده، بگويد، جزء كسانى است كه خدا درباره آنها فرموده است: كسانى كه دوست دارند زشتيها در ميان مردم با ايمان شيوع يابد عذاب دردناكى براى آنان است.

نكته اين موضوع نيز روشن است، براى اينكه ذكر عيوب پنهانى مردم با توجه به اينكه اين عيوب در بسيارى از اوقات از سنخ عيوب دينى است سبب جرأت و جسارت ديگران بر گناه و معصيت شده و در نتيجه باعث اشاعه فحشا خواهد بود.

[١]. مجلسى، بحار الانوار ٧٥/ ٢٤٠.