پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥١ - شرح و تفسير ما از افراط و تفريط دوريم

شرح و تفسير ما از افراط و تفريط دوريم‌

امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه، موقف خود و خاندانش را در برابر «مقصران» و «غاليان» روشن ساخته است، مى‌فرمايد: «ما تكيه‌گاه ميانه هستيم؛ (بايد) عقب‌افتادگان به آن ملحق شوند و تندروان به سوى آن باز گردند»؛

(نَحْنُ النُّمْرُقَةُ الْوُسْطَى، بِهَا يَلْحَقُ التَّالِي، وَإِلَيْهَا يَرْجِعُ الْغَالِي)

. اين تعبير كنايه زيبا و دلنشينى است، زيرا «نُمْرُقة» در اصل به معناى پشتى يا متكايى است كه بر آن تكيه مى‌كنند؛ پشتى وسط و ميانه، پشتى ممتازى بوده كه در صف پشتى‌هاى مجلس مورد توجه و جايگاه افراد شريف‌تر بوده است.

مى‌فرمايد: آنها كه پايين‌ترند بايد رو به سوى ما كنند و آنها كه بالاترند بايد نگاه خود را به ما باز گردانند (و همگى راه اعتدال را پيش گيرند).

اشاره به اينكه مورد قبول در اسلام و آيين الهى امورى است كه در سر حد اعتدال و دور از افراط و تفريط باشد، همان‌گونه كه قرآن مجيد مى‌گويد: «وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطاً» [١] و در جاى ديگر درباره انفاق مى‌فرمايد: « «وَالَّذينَ إذا أنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتَرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً»؛ كسانى كه هنگامى كه انفاق مى‌كنند نه اسراف مى‌كنند و نه سخت‌گيرى و در ميان اين دو حد اعتدال را رعايت مى‌كنند». [٢]

[١]. بقره، آيه ١٤٣.

[٢]. فرقان، آيه ٦٧.