پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٧ - شرح و تفسير نتيجه ترس و كمرويى
شرح و تفسير نتيجه ترس و كمرويى
امام عليه السلام در اين سخن پرمعناى خود به سه نكته مهم اشاره مىكند.
نخست مىفرمايد: «ترس (نابجا) با نااميدى مقرون است»؛
(قُرِنَتِ الْهَيْبَةُ بِالْخَيْبَةِ)
. بدون شك ترس از عوامل و اشياى خطرناك، حالتى است كه خداوند در انسان براى حفظ او آفريده است. هنگامى كه حادثه خطرناكى رخ مىدهد يا موجود خطرناكى به انسان حمله مىكند و خود را قادر بر دفاع نمىبيند ترس بر او غالب مىشود و خود را به سرعت از صحنه دور مىسازد اينگونه ترس منطقى و موهبت الهى براى حفظ انسان از خطرات است. هرگاه سيلاب عظيمى حركت كند و انسان خود را در مسير آن ببيند و بترسد و با سرعت خود را كنار بكشد چه كسى مىگويد اين صفت مذموم است؟ ترس بجا سپرى است در برابر اينگونه حوادث.
ولى ترس نابجا كه ناشى از توهم يا ضعف نفس يا عدم مقاومت در مقابل مشكلات باشد به يقين مذموم و نكوهيده است و اينگونه ترسهاست كه انسان را از رسيدن به مقاصد عاليه باز مىدارد. به همين دليل از قديم گفتهاند: شجاعان اند كه به موفقيتهاى بزرگ دست مىيابند.
شاعر مىگويد:
|
مَنْ راقَبَ النَّاسَ ماتَ هَمّاً |
وَنالَ بِاللَّذةِ الْجَسُورُ |