پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٨ - شرح و تفسير هشدارى كه بشارت است!

امورى كه مايه خوشحالى توست.

بنابراين، دوستان خوب كسانى هستند كه هم انسان را نسبت به پيروزى‌ها دلگرم سازند و هم نسبت به خطرات آگاه نمايند و اين‌كه يكى از حقوق مؤمنان بر يكديگر نصيحت شمرده شده اشاره به همين‌گونه هشدارهاست، بلكه گاه مى‌شود برحذر داشتن و هشدار دادن به خطرها اثرات مهم‌ترى از بشارت‌ها دارد، زيرا بشارت‌دهنده بسيار مى‌شود كه به كارهاى نيك انجام شده و پيروزى‌ها بشارت مى‌دهد، بشارتى كه تغييرى در سرنوشت نخواهد داشت؛ ولى تحذيركننده هميشه پيش از خطر هشدار مى‌دهد و چه بسا سبب برطرف شدن خطرات مهمى مى‌گردد.

پيام اين گفتار حكيمانه مولا اين است كه هنگام ترساندن و برحذر داشتن نسبت به خطرات نه تنها ناراحت نشويد، بلكه آن را به منزله يك بشارت براى خود تلقى كنيد.

در حديثى در كتاب شريف‌ كافى‌ از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم كه به يكى از ياران خود فرمود:

«اتَّبِعْ مَنْ يُبْكيكَ وهُو لَكَ ناصِحٌ وَلا تَتَّبِع مَن يُضحِكَكَ وَهُو لَكَ غاشٍّ؛

از كسى پيروى كن كه تو را مى‌گرياند ولى خيرخواه توست از كسى كه تو را مى‌خنداند اما به تو دروغ مى‌گويد و حقايق را وارونه نشان مى‌دهد، پيروى مكن». [١]

[١]. كافى، ج ٢، ص ٦٣٨، ح ٢.