پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤١ - شرح و تفسير آرزوهاى طولانى و سوء عمل

شرح و تفسير آرزوهاى طولانى و سوء عمل‌

امام عليه السلام در اين سخن كوتاه و حكمت‌آميز مى‌فرمايد: «كسى كه آرزويش را طولانى كند اعمال بد انجام مى‌دهد»؛

(مَنْ أَطَالَ الْأَمَلَ أَسَاءَ الْعَمَلَ)

. شك نيست كه آرزوها انگيزه حركت انسان براى هرگونه فعاليت است؛ جوانى كه آرزو دارد به مقامات عاليه علمى برسد تلاش و كوشش را در فراگيرى علم افزايش مى‌دهد، كشاورزى كه آرزو دارد مزارع پربار و باغ‌هاى سرشار از بركات مادى داشته باشد در امر كشاورزى فعاليت مى‌كند و مادرى كه آرزو دارد جوان برومندى در سنين آخر عمر در كنار او باشد در حفظ و تربيت فرزندش مى‌كوشد.

همين معنا در حديث معروف پيغمبر اكرم آمده است كه فرمود:

«الْأَمَلُ رَحْمَةٌ لِأُمَّتِي وَلَوْ لَاالْأَمَلُ مَا رَضَعَتْ وَالِدَةٌ وَلَدَهَا وَلَا غَرَسَ غَارِسٌ شَجَراً؛

آرزو براى امت من مايه رحمت است و اگر اميد و آرزو نبود هيچ مادرى كودك خود را شير نمى‌داد و هيچ باغبانى نهالى نمى‌نشاند». [١]

ولى هرگاه آرزو از حد اعتدال خارج شود و انسان به سراغ امور دست نيافتنى و يا غير ضرروى و خارج از حد نياز برود، طبيعى است كه بايد تمام تلاش و كوشش خود را براى رسيدن به آن بگذارد و همه چيز جز آن را فراموش كند

[١]. بحارالانوار، ج ٧٤، ص ١٧٥.