پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٩ - ٩٦ و قال عليهالسلام إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِالْأَنْبِيَاءِ أَعْلَمُهُمْ بِمَا جَاءُوا بِهِ، ثُمَّ تَلَا «إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِيمَلَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَهذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُوا » الْآيَةَ، ثُمَّ قَالَ إِنَّ وَلِيَّ مُحَمَّدٍ مَنْ أَطَاعَاللَّهَ وَإِنْ بَعُدَتْ لُحْمَتُهُ، وَإِنَّ عَدُوَّ مُحَمَّدٍ مَنْ عَصَى اللَّهَ وَإِنْ قَرُبَتْ قَرَابَتُهُ

وَسَمِعَ عليه السلام رَجُلًا مِنَ الْحَرُورِيَّةِ يَتَهَجَّدُ وَيَقْرَأُ.

٩٧ فقال عليه‌السلام نَوْمٌ عَلَى يَقِينٍ خَيْرٌ مِنْ صَلَاةٍ فِي شَكٍّ.

امام عليه السلام صداى يكى از خوارج را شنيد كه مشغول به عبادت شبانه است و قرآن تلاوت مى‌كند، فرمود: خواب توأم با يقين و ايمان، بهتر از نمازى است‌

كه همراه با شك باشد! [١]

[١]. سند گفتار حكيمانه:

در مصادر نهج‌البلاغه منابعى پيش از مرحوم سيّد رضى درباره اين سخن حكمت‌آميز نقل نشده است؛ ولى آن را از مجمع الامثال ميدانى نقل كرده كه بعد از سيّد رضى مى‌زيسته و افزوده است كه ما بارها گفته‌ايم: احاديثى كه در مجمع الامثال آمده غالباً از كتاب‌هايى است كه مدت زيادى قبل از نهج‌البلاغه تأليف يافته است همچنين آن را از كتاب مطالب السؤول محمّد بن طلحه شافعى و تنبيه الخاطر مالكى و غررالحكم آمدى و تذكرة الخواص سبط بن جوزى نقل مى‌كند و از آنجا كه در تذكرة الخواص تصريح مى‌كند كه اين حديث را «ابن عباس» از امير مؤمنان عليه السلام نقل كرده در حالى كه سيّد رضى نامى از «ابن عباس» نبرده، نتيجه گرفته است كه منبع ديگرى در اختيار «ابن جوزى» بوده به خصوص اين‌كه به جاى كلمه «فى» (نَوْمٌ فى‌ يَقينٍ) «على» ذكر شده است. (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٤، ص ٩١).