پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨٠ - شرح و تفسير تنها روايت كردن كافى نيست
روايت به تنهايى كافى است نه مجرد عقل و فهم آن، بلكه مهم پوشيدن لباس عمل است بر آنچه فهميده و درك كرده است و در اين مرحله حضرت مىفرمايد: راويان و گويندگان بسيارند؛ اما عاملان اندك.
اهميت عمل به روايات به اندازهاى است كه در بسيارى از احاديث علم بىعمل به منزله جهل شمرده شده و تنها علمى شايستگى اين نام دارد كه به عمل منتهى شود، در حديثى از اميرمؤمنان مىخوانيم:
«ما عَلِمَ مَنْ لَم يَعْمَلْ بِعِلْمِهِ؛
كسى كه عمل به علمش نكند عالم نيست» [١] و در حديث ديگرى از آن حضرت مىخوانيم:
«عَلْمٌ لايُصْلِحَكَ ضَلالٌ وَمالٌ لايَنْفَعُكَ وَبالٌ؛
علمى كه تو را اصلاح نكند گمراهى است و مالى كه سودى به تو نبخشد مايه خسارت و بدبختى است و عاقبت شوم و تلخى دارد». [٢]
در حديث ديگرى از رسول خدا آمده است كه به هنگام دعا عرضه مىداشت:
«أللَّهُمَّ إنّي أعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لايَنْفَعُ وَ مِنْ قَلْبٍ لايَخْشَعُ
...؛ خدايا من به تو پناه مىبرم از علمى كه سودى نمىبخشد و از قلبى كه خشوع ندارد ...». [٣]
[١]. غررالحكم، ح ٢٨٢٩.
[٢]. همان، ح ١٩٣.
[٣]. ميزان الحكمه، ح ١٤٠٠٥.