پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٤ - نكته اصول موفقيّت در كارها

غير آن شامل شود.

منظور از غضب براى خدا اين است هنگامى كه حدى از حدود الهى شكسته شود يا مظلومى گرفتار ظالمى گردد انسان خشمگين شود و به دفاع برخيزد. در حديثى مى‌خوانيم هنگامى كه موسى عليه السلام از خداوند سؤال كرد: چه كسانى را روز قيامت كه سايه‌اى جز سايه تو نيست در سايه عرشت قرار مى‌دهى؟ خداوند به او وحى فرمود و گروهى را برشمرد از جمله فرمود:

«وَ الَّذِينَ يَغْضَبُونَ لِمَحَارِمِي إِذَا اسْتُحِلَّتْ مِثْلَ النَّمِرِ إِذَا حَرِدَ؛

كسانى كه به سبب حلال شمردن محارم الهى خشمگين مى‌شوند همچون پلنگى كه مجروح شده است». [١]

در حديثى از امام صادق عليه السلام آمده است هنگامى كه دو فرشته مأمور شدند شهرى از معصيت‌كاران را زير و رو كنند پيرمردى را ديدند كه به دعا و تضرع در پيشگاه الهى مشغول است يكى از آن دو فرشته به ديگرى گفت: مگر اين پيرمرد دعا كننده را نمى‌بينى؟ بار ديگر از خدا كسب تكليف كنيم خطاب آمد كه برويد و دستور مرا انجام دهيد و در بيان علت آن فرمود:

«فَإِنَّ ذَا رَجُلٌ لَمْ يَتَمَعَّرْ وَجْهُهُ غَيْظاً لِي قَطُّ؛

اين مردى است كه هرگز چهره‌اش به دليل خشم بر معصيتِ معصيت‌كاران دگرگون (و سرخ) نمى‌شد». [٢]

منظور از جمله‌

«غَضِبَ اللَّهُ لَهُ وَأرْضاهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ»

اين است كه اگر ستمى به او برود و حقى از او ضايع شود خداوند به سبب آن خشمگين مى‌شود و اگر در دنيا جبران نكند در قيامت او را خشنود خواهد ساخت.

نكته اصول موفقيّت در كارها

آنچه امام عليه السلام در اين بخش از سخنان پرمعنايش درباره اركان ايمان‌

[١]. بحارالانوار، ج ١٣، ص ٣٥١، ح ٤٢.

[٢]. كافى، ج ٥، ص ٥٨، ح ٨.