پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦١٥ - شرح و تفسير زاهدان در دنيا

شرح و تفسير زاهدان در دنيا

اين كلام نورانى هنگامى از امام عليه السلام صادر شد كه «نوف بكالى مى‌گويد: امير مؤمنان عليه السلام را در يكى از شب‌ها ديدم براى عبادت از بستر خود خارج شده بود.

نگاهى به ستارگان آسمان افكند سپس به من فرمود: اى نوف! خوابى يا بيدار؟

عرض كردم: بيدارم» (آن‌گاه اين سخن نورانى كه نهايت زهد در دنيا را در عباراتى كوتاه شرح مى‌دهد بيان فرمود)؛

(وَ عَنْ نَوْفٍ الْبَكَالِيِّ قَالَ: رَأَيْتُ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام ذَاتَ لَيْلَةٍ، وَقَدْ خَرَجَ مِنْ فِرَاشِهِ، فَنَظَرَ فِي النُّجُومِ فَقَالَ لِي: يَا نَوْفُ، أَرَاقِدٌ أَنْتَ أَمْ رَامِقٌ؟ فَقُلْتُ: بَلْ رَامِقٌ)

. نوف چنانچه خواهد آمد از دوستان نزديك يا خادمان امير مؤمنان بوده كه حتى شب‌ها در خدمتش به سر مى‌برده است.

«فرمود: اى نوف! خوشا به حال زاهدان در دنيا كه راغبان در آخرتند، همان‌ها كه زمين را فرش و خاك آن را بستر و آبش را نوشيدنى گواراى خود قرار دادند.

قرآن را همچون لباس زيرين و دعا را همچون لباس رويين خويش ساختند سپس دنيا را بر روش مسيح سپرى كردند»؛

(قَالَ يَا نَوْفُ طُوبى‌ لِلزَّاهِدِينَ فِي الدُّنْيَا، الرَّاغِبِينَ فِي الْآخِرَةِ، أُولَئِكَ قَوْمٌ اتَّخَذُوا الْأَرْضَ بِسَاطاً، وَتُرَابَهَا فِرَاشاً، وَمَاءَهَا طِيباً، وَالْقُرْآنَ شِعَاراً، وَالدُّعَاءَ دِثَاراً، ثُمَّ قَرَضُوا الدُّنْيَا قَرْضاً عَلى‌ مِنْهَاجِ الْمَسِيحِ)

. تعبير زمين را فرش و خاك را بستر و ... كنايه از ساده زيستن در حد اعلى است.