پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٢ - شرح و تفسير خطرات زبان

اى پروردگار تو مرا مجازاتى كردى كه هيچ چيز را با آن مجازات نكردى خداوند به او مى‌فرمايد:

«خَرَجَتْ مِنْكَ كَلِمَةٌ فَبَلَغَتْ مَشارِقَ الْأرْضِ وَمَغارِبَها، فَسَفَكَ بِها الدَّمُ الْحَرامُ وَانْتَهَبَ بِهَا الْمالُ الْحَرامُ وَانْتَهَكَ بِهَا الْفَرجُ الْحَرامُ، وَعِزَّتى وَجَلالى لَأُعَذَّبَنَّكَ بِعَذابٍ لا أُعَذِّبُ بِهِ شَيْئاً مِنْ جَوارِحِكَ؛

سخنى از تو خارج شد و به شرق و غرب زمين رسيد و به سبب آن خون بيگناهان ريخته شد و اموال مردم غارت گرديد و نواميس مردم بر باد رفت به عزت و جلالم سوگند تو را مجازاتى مى‌كنم كه هيچ‌يك از اعضا را با آن مجازات نخواهم كرد». [١]

قبلًا نيز گفته‌ايم كه قسمت مهمى از گناهان كبيره و خطرناك (حدود سى گناه) با زبان انجام مى‌شود. زبانى خالى از قيد و بند و بدون مانع و قانع در حالى كه اين زبان مى‌تواند بهترين وسيله خير و سعادت باشد.

به همين دليل در حديثى از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم كه ابوذر رحمه الله مى‌گفت:

«يا مُبْتَغِي الْعِلْمِ إنَّ هذا اللِّسانَ مِفْتاحُ خَيْرٍ وَمِفْتاحُ شَرٍ فَاخْتِمْ عَلى‌ لِسانِكَ كَما تَخْتِمُ عَلى‌ ذَهَبِكَ وَوَرَقِكَ؛

اى طالب علم اين زبان كليد خير و شر است، بنابراين بر زبانت قفل و بند نه همان‌گونه كه بر درهم و دينارت قفل و بند مى‌نهى». [٢]

[١]. كافى، ج ٢، ص ١١٥، ح ١٦.

[٢]. همان، ص ١١٤، ح ١٠.