پنجاه درس اصول عقايد براى جوانان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٢ - قرآن و امامت

واجب، و فرمانش همچون فرمان خدا و پيامبر لازم‌الاجرا است.

احاديث متعدّدى كه در منابع اسلامى در اين زمينه وارد شده و «اولوالامر» را تطبيق بر على عليه السلام يا ائمه معصومين كرده است گواه ديگر اين مدّعاست. [١]

٤- آيه ولايت‌

در سوره مائده آيه ٥٥ مى‌خوانيم: «انما وليكم اللَّه و رسوله و الذين آمنوا الذين يقيمون الصلوة و يؤتون الزّكوة و هم راكعون»؛ «ولى و رهبر شما تنها خدا است و پيامبرش و آنها كه ايمان آورده و نماز را برپا مى‌دارند و در حال ركوع زكات مى‌پردازند».

قرآن با توجّه به كلمه «انّما» كه در لغت عرب براى انحصار است ولى و سرپرست مسلمانان را در سه كس خلاصه مى‌كند: «خدا، پيامبر و كسانى كه ايمان آوردند و در حال ركوع زكات مى‌دهند».

شك نيست كه منظور از «ولايت» دوستى مسلمانان با يكديگر نيست، چرا كه دوستى همگانى احتياج به اين قيد و شرط ندارد همه مسلمانان با هم دوست و برادرند هر چند در حال ركوع زكاتى نپردازند، بنابراين «ولايت» در اينجا به همان معنى سرپرستى و رهبرى مادى و معنوى است، به خصوص اين‌كه در رديف «ولايت‌

[١]. براى آگاهى بيشتر به تفسير نمونه، ج ٣، ص ٤٣٥ مراجعه شود