پنجاه درس اصول عقايد براى جوانان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠١ - ٢- جهانبينى قرآن
هنگامى كه سخن از معاد و رستاخيز به ميان مىآورد در برابر تعجب و انكار مشركان مىگويد: «آنها گفتند خدا چگونه استخوانهاى پوسيده را زنده مىكند»؟!
«بگو همان كسى كه روز اول آنها را آفريد به حيات نوين باز مىگرداند، و او بر همه چيز آگاه است».
«همان خدايى كه از چوب درخت سبز آتش بيرون مىفرستد و شما با آن آتش مىافروزيد» (همان خدايى كه شعله آتش را در كنار آب قرار داده قادر است حيات را بعد از مرگ تجديد كند)!
«آيا كسى كه آسمانها و زمين را (با آن همه عظمت) آفريده است قادر نيست همانند آن را بيافريند، آرى قادر است، او آفريننده داناست»!
«قدرتش تا آن پايه است كه هر چيزى را اراده كند، فرمان مىدهد موجود باش! آن نيز فوراً موجود مىشود» (در برابر چنين قدرتى بازگشت انسانها به زندگى سهل و ساده است [١]).
آن روز كه سخن از عكسبردارى و ضبط اصوات و كلمات در ميان نبود قرآن درباره اعمال آدمى چنين مىگفت: «يومئذ تحدث أخبارها بأن ربك أوحى لها»؛ [٢] «در روز رستاخيز زمين خبرهايش را باز مىگويد، چرا كه خدا وحى و الهام به آن كرده».
و گاه از شهادت دست و پا و پوست بدن سخن مىگويد: «اليوم نختم على افواههم و تكلمنا أيديهم و تشهد أرجلهم»؛ [٣] «امروز بر دهان آنها مهر مىنهيم و دست و پاهايشان با ما سخن مىگويند».
[١]. سوره يس، آيات ٧٨ تا ٨٢
[٢]. سوره زلزال، آيه ٤٥
[٣]. سوره يس، آيه ٦٥