پنجاه درس اصول عقايد براى جوانان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٩ - قرآن و امامت

با توجّه به اين‌كه «ظالم» از نظر لغت، و همچنين منطق قرآن، معنى گسترده‌اى دارد كه همه گناهان اعم از شرك آشكار و مخفى و هر گونه ظلم بر خويشتن و ديگران را شامل مى‌شود، و با توجه به اين‌كه آگاهى از اين امر به طور كامل جز براى خدا ممكن نيست چرا كه تنها خدا از نيّات مردم و باطن آنها آگاه است، روشن مى‌گردد كه تعيين اين مقام تنها به دست خداست.

٢- آيه تبليغ‌

در سوره مائده، آيه ٦٧ چنين مى‌خوانيم:

«يا ايّها الرّسول بلّغ ما انزل اليك من ربك و ان لم تفعل فما بلّغت رسالته و اللَّه يعصمك من الناس ان اللَّه لا يهدى القوم الكافرين»؛ «اى پيامبر آنچه از سوى پروردگارت بر تو نازل شده به مردم برسان، و اگر اين كار را نكنى رسالت او را انجام نداده‌اى، و خداوند تو را از (خطرات احتمالى) مردم نگاه مى‌دارد، و خداوند جمعيّت كافران (لجوج) را هدايت نمى‌كند».

لحن اين آيه نشان مى‌دهد كه سخن از مأموريت سنگينى مى‌گويد كه بر دوش پيامبر صلى الله عليه و آله قرار داشته، و نگرانى‌هاى خاصّى از هر سو آن را گرفته بوده است، رسالتى كه ممكن بوده با مخالفت‌هايى از سوى گروهى از مردم روبه‌رو شود، لذا آيه مؤكداً به پيامبر صلى الله عليه و آله فرمان ابلاغ آن مى‌دهد، و در برابر خطرات احتمالى و نگرانى‌ها به او اطمينان خاطر مى‌بخشد.