فقه سازمانی - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ٨٠ - یک نکته
به آنها اگر در حين انجام وظيفه و يا به مناسبت آن، به عمد يا در نتيجه بىاحتياطى خساراتى به اشخاص وارد كنند شخصاً مسؤول جبران خسارات هستند.
براساس اين ماده قانون، تقصير اعم است از عمد و بى احتياطى؛ عمد وقتى محقق مىشود كه شخص با اراده و به پيروى از يك هدف موذيانه به ديگرى ضررى بزند و بىاحتياطى وقتى است كه عمل مرتكب شونده، بدون قصد و اراده ولى از روى عدم احتياط به ديگرى خسارت وارد كند و آن شامل بىمبالاتى و غفلت [١] است. [٢]
پرسش
١- پرسنل سپاه در چه صورتى نسبت به خسارتهايى كه به اشخاص يا سازمان وارد كردهاند ضامن هستند؟
٢- قصور و تقصير را با بيان مثال توضيح دهيد.
٣- اگر در جريان يك تصادف راننده سازمان از نظر مقررات راهنمايى و رانندگى مقصّر شناخته شود، خسارتهاى وارده به عهده كيست؟
٤- اگر در صورت كوتاهى انباردار سازمان بعضى از وسايل تلف شود چه كسى مسؤول است؟
٥- چنانچه مسؤول امور مالى و يا صندوقدار سازمان در داد و ستد پول و محاسبات كم و كسر بياورند چه كسى مسؤول جبران آن است؟
[١] . منظور از بىمبالاتى، اقدام به امرى است كه مرتكب نمىبايست به آن مبادرت نموده باشد. و منظور از غفلت، خوددارى از امرى است كه مرتكب مىبايست به آن اقدام نموده باشد. اعم از اينكه منشأ بىمبالاتى يا غفلت، عدم اطلاع يا عدم مهارت يا عدم تجربه يا عدم رعايت قانون يا مقررات يا اوامر يا نظامات يا عرف و عادت باشد. (ر. ك. حقوق ادارى، ص ٤٠٤)
[٢] . ر. ك. حقوق ادارى، ص ٤٠٣-٤٠٤