معارف قرآن (ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٢
«ضلالت» قرار دارد و ضلالت يعنى گمراهى و از صراط و طريق حق خارج شدن. «١» ولايت اوليا از كلمه «اهتداء» چنين بر مىآيد كه حكم مغفرت، وقتى شامل حال مؤمن مىشود كه اعمال صالح را از طريق صحيح و تحت رهبرى و ولايت الهى او انجام دهد؛ زيرا در ديگر آيات قرآن، قيدى براى تأثير ايمان و عمل صالح ذكر نشده جز قبول ولايت رسول خدا (ص) كه از جانب خدا جعل شده است «النَّبِىُّ اوْلى بِالْمُؤْمِنينَ مِنْ انْفُسِهِمْ» يعنى انسان بايد به رسول خدا (ص) ايمان داشته و در همه كارهاى كوچك و بزرگ مطيع او باشد و دين خود را از آن حضرت بگيرد و ايشان را وسيله و راه وصول به حق قرار دهد تا ايمان و عمل او مقبول باشد. «٢» پس معلوم مىشود كه شرط «اهتداء» در اين آيه همان شرط پذيرش ولايت رسولاللَّه (ص) و اطاعت بى قيد و شرط از آن حضرت است. «٣» ناگفته نماند كه بعضى اشكال كردهاند كه اين آيه در مورد بنىاسرائيل است و ربطى به ولايت رسول خدا (ص) و امامان (ع) «٤» ندارد. در جواب بايد گفت كه اين آيه شرط مغفرت يا به عبارت ديگر شرط تأثير عمل و قبول شدن آن به درگاه خدا را بيان مىكند و مطلق است؛ يعنى مىفرمايد مغفرت من در صورتى شامل شما خواهد شد كه توبه كنيد،