از آنجا كه زنا باعث فساد نسل، فروپاشى كانون خانواده، شيوع امراض گوناگون تناسلى، منشأ بسيارى از مفاسد اجتماعى و نابودى اخلاق عالى و كرامت انسانى مى‌باشد، در طول تاريخ بشر مورد نكوهش بوده است و حتى مرتكبان اين عمل زشت در خفا و پنهانى بدان مبادرت ورزيده‌اند.
از بين بردن ميل و رغبت به ازدواج و تأمين نياز جنسى از طريق نامشروع، بدون تحمل رنج و مشقت و هزينه ازدواج و عدم توجه به فرزندان (چون نامشروعند) و تربيت آنان از ديگر نتايج زيانبار زنا است.
امام رضا (ع) در مورد فلسفه حرمت زنا فرمود:
زنا به خاطر مفاسدى كه دارد، حرام شده است و آن مفاسد عبارتند از: قتل، از بين رفتن نسب‌ها، ترك تربيت اطفال، فاسد شدن ميراثها و مانند آن. «١» حدّ زنا اسلام براى پيشگيرى از مفاسد و پيامدهاى زيانبار اين عمل زشت، با آن سخت به مبارزه برخاسته و كمترين مجازات آن را صد تازيانه تعيين كرده است. بدون شك، جزاى زنا در چند مورد شديدتر است. به عنوان مثال اگر كسى با محارم خود زنا كند يا زناكار «محصن» يا «محصنه» باشد «٢» يا مرد به زور به زنى تجاوز كند، حكم او اعدام و سنگسار است و در بعضى موارد ديگر علاوه بر تازيانه، تبعيد و مجازاتهاى ديگرى نيز هست كه شرح آنها در كتب فقهى آمده است. «٣» فوايد اجراى حدود تنبيه و اجراى حدود، سبب مى‌شود كه گناهكار كيفر ببيند، و توبه كند و دست از گناه بردارد؛ هم او اصلاح شود و هم ديگران عبرت بگيرند. با توجه به اين مطلب اجراى حدود هم به مصلحت گناهكار است و هم به مصلحت اجتماع.