فصل دوم: معارفى از سوره طه‌ سوره «طه» در مكّه نازل شده و ١٣٥ آيه دارد. اين سوره، با خطاب به پيامبر (ص) آغاز شده و با خطاب به آن حضرت پايان يافته است.
غرض اين سوره تذكر، از راه بيم دادن است. از اين رو، آيات ترساننده‌اش بر آيات مژده دهنده‌اش غلبه دارد، داستانهايى را ذكر مى‌كند كه بيانگر هلاكت طغيانگران و تكذيب‌كنندگان آيات خداست، حجتها و دلايل روشنى در بر دارد كه عقل هر كس را به اعتراف به يگانگى خدا و پاسخگويى به دعوت حق وا مى‌دارد و با يادآورى قيامت و جايگاههاى وحشتناك آن و حال نكبت‌بار مجرمان و زيانكار بودن ظالمان ختم مى‌شود. «١» فشرده مطالب سوره‌ مطالب اين سوره را مى‌توان به چند بخش تقسيم كرد:
ابتدا اشاره كوتاهى به عظمت قرآن و بخشى از صفات جمال و جلال پروردگار دارد، البته بحث از عظمت قرآن در اواخر سوره نيز تكرار شده است.
بخش ديگرى از سوره كه بيش از هشتاد آيه را در بر مى‌گيرد از داستان حضرت موسى (ع) سخن مى‌گويد، از آن زمان كه به نبوت مبعوث گرديده، سپس با فرعون جبار به مبارزه برخاست و پس از درگيريهاى فراوان با فرعونيان و مبارزه با ساحران و ايمان‌آوردن آنها به خداوند و غرق‌شدن اعجازآميز فرعون و فرعونيان در دريا، او و همراهانش نجات يافتند.