بعضى از روايات، منظور از آن را منكران ولايت حضرت على (ع) تفسير كرده‌اند. «١» ريشه زيانكارى‌ اينك جاى اين سؤال است كه چرا عدّه‌اى با اينكه در راه باطل گام بر مى‌دارند، خيال مى‌كنند برحق هستند و اعمالشان نيكوست؟
در جواب بايد گفت: تعقل و تفكر نكردن در تمييز حق از باطل، تعصب بيجا، غرور و تكبر، خودمحورى و حب ذات از مهمترين عوامل پيدايش اين پندار غلط است.
گاهى چاپلوسى ديگران و زمانى در گوشه انزوا نشستن و تنها نزد قاضى رفتن، سبب پيدايش اين حالت مى‌شود و تمام كارها و افكار انحرافى و زشت در نظر او زينت داده مى‌شود تا جايى كه به جاى احساس شرمندگى و ننگ از اين زشتيها، احساس غرور مى‌كند، همان گونه كه قرآن مى‌فرمايد:
«وَ اذْ زَيَّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَاهُ حَسَناً» «٢» اعمال زشتش در نظرش زينت داده شده و آن را نيكو مى‌پندارد.
در بعضى ديگر از آيات قرآن، عامل تزيين اين زشتيها، شيطان معرفى شده است و بطور مسلم ابزار شيطان در وجود انسان همان خُلق و خوهاى زشت و انحرافى است.
«زَيِّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ اعْمالَهُمْ» «٣» شيطان اعمال مشركان را در نظرشان زينت داده است. «٤» ب- سوره مريم‌ سوره مريم، تنها سوره‌اى است كه به اسم يك زن ناميده شده است. آن زن صديقه طاهره، مريم عليهاالسلام مادر حضرت عيسى (ع) است. اين سوره دهمين سوره قرآن و در مكّه نازل شده و ٩٨ آيه دارد.