زنا را مورد تأكيد قرار داده است و عاقبت نيكوى آنان در بهشت را يادآور شده است.
منكران قيامت در دوزخ‌ «بَلْ كَذَّبُوا بِالسَّاعَةِ وَ اعْتَدْنا لِمَنْ كَذَّبَ بِالسَّاعَةِ سَعيراً اذا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكانٍ بَعيدٍ سَمِعُوا لَها تَغَيُّظاً وَ زَفيراً وَ اذا الْقُوا مِنْها مَكاناً ضَيِّقاً مُقَرَّنينَ دَعَوْا هُنالِكَ ثُبُوراً لا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوراً واحِداً وَ ادْعُوا ثُبُوراً كَثيراً» (فرقان، آيات ١١- ١٤)
بلكه آنان قيامت را تكذيب كردند و ما براى كسانى كه قيامت را دروغ انگارند، آتش سوزانى آماده كرده‌ايم. هنگامى كه آتش، آنها را از دور ببيند، جوش و خروش خشمناكش را بشنوند و هنگامى كه در مكان تنگى از دوزخ افكنده مى‌شوند، در حالى كه در غل و زنجيرند، فرياد واويلاى آنها بلند است. (اى منكران قيامت) امروز يك‌بار واويلا نگوييد، بلكه بسيار واويلا سر دهيد.
كافران، نبوت پيامبر اسلام (ص) را انكار مى‌كردند و او را جادو شده، مجنون، ساحر و شاعر مى‌خواندند.
قرآن در اين آيه مى‌گويد: اينها همه بهانه است، بلكه آنها قيامت را قبول ندارند و معاد را انكار مى‌كنند. بديهى است، كسى كه قيامت را نمى‌پذيرد، نبوت، دين و شريعت براى او مفهومى ندارد. «١» چنين كسانى اهل منطق و دليل نيستند، از اين رو قرآن در برابر آنها به پاسخ استدلالى نپرداخته است و تنها به تهديدهاى تكان دهنده، بسنده كرده است. اين روش براى چنين افرادى مؤثرتر است تا برخورد استدلالى. «٢» از اين آيه استفاده مى‌شود كه اگر بتوان كسى را نسبت به وقوع قيامت قانع ساخت، ايمان به نبوت نيز خواهد يافت.
خصوصيات آتش جهنم‌ اين آيه با تعبيرهاى گويا و متعدّد به خصوصيات آتش جهنم و شدت عذاب اين گروه اشاره دارد:
الف- آتش آنها را از دور مى‌بيند، اين تعبير، نشانگر باشعور بودن آتش جهنم است،