ويژگيهاى ايمان سطحى‌ كسانى كه از ايمان سطحى برخوردارند، همواره مضطرب و متزلزلند؛ هر دم به سويى رو مى‌آورند و از آرامشى كه در پرتو ايمان كامل به دست مى‌آيد، برخوردار نيستند.
مصيبتها و سختيها، معيار محك و مناسبى براى سنجش ايمان افراد است. در اين راستا پيامبر اكرم (ص) فرمود:
«الْايمانُ نِصْفانِ فَنِصْفٌ فِى الصَّبْرِ وَ نِصْفٌ فِى الشُّكْرِ» «١» ايمان دو نيمه است، نيمى از آن در صبر و نيمى در شكر قرار دارد.
افرادى كه داراى ايمان ضعيفى هستند، نه در مقابل مشكلات، صبر دارند و نه شكرگزار نعمت خداوند هستند. براساس اين روايت، حتى اگر افراد مؤمنى به هنگام گشايش و نعمت، شكرگزار باشند، اما به هنگام مصيبت، صبر و مقاومت از خود نشان ندهند، از نيمى از ايمان محرومند.
نتيجه‌ سرانجامِ ايمان سطحى، روى گرداندن از دين به هنگام پيش آمدن مصيبتها و فتنه‌هاست و روى گرداندن از دين، خسران در دنيا و آخرت را در پى خواهد داشت، چون در دنيا با قطع رابطه با خداوند، پناه واقعى خويش را از دست مى‌دهند و در آخرت نيز نه تنها از ثواب الهى و نعمتهاى اخروى محرومند، بلكه به عقاب و عذاب ابدى گرفتار مى‌شوند.
بزرگداشت شعاير الهى‌ «ذلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَانَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ» (حج، آيه ٣٢)
و هر كس شعاير الهى را بزرگ شمارد، اين كار نشانه تقواى دلهاست.
«شعائر» جمع «شعيره» به معناى علامت است و شعاير خدا علامتهايى است كه خداوند آنها را براى اطاعتش نصب كرده است. «٢»