معارف قرآن (ج4)

معارف قرآن (ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٨

شايسته انجام دهيد كه من به كارهايتان بينايم. «١»» آنچه از ظاهر اين آيه استفاده مى‌شود، تأكيد در مورد رعايت اندازه و دقت در كار است تا نتيجه كار از كيفيت مناسبى برخوردار باشد؛ همچنين كار محكم و شايسته را مصداق عمل صالح شمرده است و اين خود دستورالعملى است براى همگان، بخصوص صنعتگران و كارگران مسلمان كه بايد آن را سرلوحه كار خود قرار دهند.
انسان بايد در اعمال‌خود علاوه‌بر جهادباطنى، جنبه‌هاى‌ظاهرى را نيز رعايت‌كند و كار را فقط براى رضاى خدا و ايفاى وظيفه و پيشبرد اهداف صحيح و به بهترين صورت و عاليترين كيفيت انجام دهد. نتيجه كار يك انسان صالح، بايد از كيفيت و كميّت عالى برخوردار باشد و اين به شرطى حاصل مى‌شود كه در مرحله عمل با مطالعه و محاسبه دقيق همراه باشد.
سربار بودن، ممنوع‌ در روايتى آمده است كه خداوند به حضرت داوود (ع) چنين وحى كرد:
«تو بنده خوبى هستى، جز اينكه از بيت‌المال روزى مى‌خورى. داوود با تضرع و زارى از خداوند راه نجات خواست. خداوند نيز خواسته او را اجابت كرد و آهن را براى او نرم گردانيد و علم زره‌سازى را به او تعليم داد.» «٢» اين روايت نشان‌دهنده اهميت كار، تلاش و صنعت است. خداوند نمى‌پسندد كه بندگانش با اينكه توانايى كار دارند و مى‌توانند روزى خود را كسب كنند، كار را رها كرده و از بيت‌المال روزى بخورند. البته كسانى هستند كه به دليل اشتغال در پستهاى اجتماعى، سياسى و حكومتى وقت كافى براى كسب روزى ندارند و بيت‌المال عهده‌دار تأمين مخارج زندگى آنهاست. هرچند كه همين افراد هم اگر بتوانند با انجام دادن كارى، درآمدى كسب كرده و با آن زندگى‌شان را اداره كنند، پسنديده‌تر است و به همين جهت پيامبران و اولياى خدا عليهم‌السلام سعى داشتند كه از دسترنج خويش روزى بخورند،