تلاش براى حفظ ايمان‌ سفارش دوم آنها به مأمور تهيه غذا اين بود كه با لطافت و دقت با مردم برخورد كند تا از وضع آنان با خبر نشوند، چرا كه آنان را از روى نفرت و عداوت، به بدترين نحو يعنى سنگسار كردن مى‌كشتند و يا مجبور مى‌كردند تا عبادت خدا را رها كرده و همچون مشركان به عبادت و تعظيم بتها بپردازند و در آن صورت آنها مستحق عذاب ابدى بوده و روى رستگارى و فلاح را نخواهند ديد؛ زيرا خود با سهل‌انگارى و بى‌دقتى، زمينه بت‌پرستى خويش را پديد آورده و در پيشگاه خدا معذور نخواهند بود. «١» مسجد يادبود بعد از گذشت ٣٠٩ سال، خداوند آنان را از خواب برانگيخت تا تأييدى براى موحدان باشد. در آن زمان بين مردم درباره معاد و امكان زنده‌شدن دوباره جسم، اختلاف بود. با وجود اصحاب كهف، معلوم شد كه خداوند همچنان كه آنها را بعد از سه قرن دوباره بيدار كرده و در واقع حيات بخشيده، مى‌تواند مردگان را دوباره زنده كند.
معاندان و منكران معاد اظهار داشتند كه ما حقيقت اين مطلب را نمى‌دانيم و خدا مى‌داند و نمى‌توان به اين مورد استناد كرد و بايد جلوى غار ديوارى كشيد و اين واقعه را به فراموشى سپرد تا كسى به آن آگاهى نيابد، ولى موحدان اظهار داشتند كه اين آيتى آشكار است و ما براى زنده نگه داشتن ياد آنها در اينجا مسجدى مى‌سازيم تا محل عبادت خدا گردد و خاطره آنان براى هميشه زنده بماند. «٢» ثروتمند طغيانگر و فقير مؤمن‌ «وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا رَجُلَيْنِ جَعَلْنا لِاحَدِهِما جَنَّتَيْنِ مِنْ اعْنابٍ وَ حَفَفْنا هُما بِنَخْلٍ وَ جَعَلْنا بَيْنَهُما زَرْعاً كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ اتَتْ اكُلَها وَ لَمْ تَظْلِمْ مِنْهُ شَيْئاً وَ فَجَّرْنا خِلالَهُما نَهَراً وَ كانَ لَهُ ثَمَرٌ فَقالَ لِصاحِبِهِ وَ هُوَ يُحاوِرُهُ انَا اكْثَرُ مِنْكَ مالًا وَ