معارف قرآن (ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٨
همواره ذكر خدا در آنها جريان دارد و همچنين بحث را به حالات مردانى كشانده كه تجارت و بيع، آنان را از ياد خدا باز نمىدارد؛ بعضى روايات از طريق شيعه و سنى به مصاديق آنها اشاره كرده و به عنوان مثال، پيامبر اكرم (ص) آن خانهها را، خانههاى انبيا معرفى كردهاست و پس از سؤال شخصى از آن حضرت كه حتماً يكى از اين خانهها، خانه على (ع) و فاطمه (س) است، آن حضرت فرمود: بلى، از بهترين آن خانههاست. «١» بنا بر اين روايت و روايات ديگر، انبيا و اوليا عليهمالسلام همان مشكات و چراغهاى نورانى هدايتند كه نور هدايت حق از آنان تلألؤ مىكند و به جهانيان مىرسد و ديگران به نور آنان راه مىيابند.
اطاعت و انضباط مؤمنان «وَ يَقُولُونَ امَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ وَ أَطَعْنا ثُمَّ يَتَوَلَّى فَريقٌ مِنْهُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ ما اولئِكَ بِالْمُؤْمِنينَ وِ إِذا دُعُوا الَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ اذا فَريقٌ مِنْهُمْ مُعْرِضُونَ وَ إِنْيَكُنْ لَهُمُ الْحَقُّ يَأْتُوا الَيْهِ مُذْعِنينَ أَفى قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَمِ ارْتابُوا أَمْ يَخافُونَ أَنْ يَحيفَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ رَسُولُهُ بَلْ اولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ إِنَّما كانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنينَ اذا دُعُوا الَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَنْ يَقُولُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا وَ اولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَخْشَ اللَّهَ وَ يَتَّقْهِ فَاولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ» (نور، آيات ٤٧- ٥٢)
و مىگويند: به خدا و پيامبر ايمان آورديم و اطاعت مىكنيم. آنگاه دستهاى از آنان روى بر مىتابند و اينان مؤمن نيستند. هرگاه آنان به سوى خدا و پيامبرش فرا خوانده شوند تا ميانشان حكم كند، گروهى از آنان رو مىگردانند و اگر حق با آنها باشد، با اعتراف و اعتقاد به سوى او مىآيند. آيا در دلهايشان بيمارى است يا در ترديد هستند يا بيم آن دارند كه خدا و پيامبرش بر آنها ستم كنند؟ بلكه آنان خود ستمپيشگانند. هرگاه مؤمنان را به خدا و پيامبرش فرا خوانند تا ميانشان حكم كند، سخنشان جز اين نيست كه مىگويند: شنيديم و