خداوند در آيه ياد شده، به بندگان صالحش، وراثت زمين و تسلط بر منافع و بهره‌بردارى از آن را وعده داده است؛ به اين معنا كه زمين بزودى از پليدى شرك و گناه پاك مى‌شود و صالحان جامعه بشرى- كه خداى را بندگى مى‌كنند و به او شرك نمى‌ورزند- بر زمين حاكميت و تسلّط پيدا مى‌كنند؛ چنان كه در جاى ديگر مى‌فرمايد:
خداوند به مؤمنان نيكو كردار، وعده داد كه بزودى ايشان را جانشين ديگران در زمين گرداند ... تا مرا بپرستند و چيزى را شريكم قرار ندهند. «١» در آيه ٩٢ و ٩٣ همين سوره به يگانه‌بودن دين بشر و گروه گروه شدن آنها در دين، اشاره كرده و فرموده است، هر گروه به جزاى مناسب خواهند رسيد. بعد در آيه ٩٤، پاداش اخروى مؤمنان نيكوكردار را اين گونه ذكر مى‌كند كه سعى و كو معارف قرآن (ج‌٤) كد ٤/٢٢٠ ٩٣ روزى نيكو ص : ٩٣ ششان ستوده و اعمالشان نوشته خواهد شد. بر حسب ظاهر اين آيه، پاداش دنيوى آنها بيان شده كه چون ايمان آورده و عمل صالح انجام داده‌اند، آنها را وارثان زمين قرار مى‌دهيم و حكومت در زمين را به آنها مى‌سپاريم.
حكومت جهانى صالحان‌ روايات نيز تأييد مى‌كند كه سرانجام، حكومت زمين از آنِ صالحان است و مصداق كامل صالحان، امام مهدى (عج) و اصحاب بزرگوارش ذكر شده است كه قيام مى‌كنند و سراسر زمين را پر از عدل و داد مى‌سازند و دين خدا را در زمين حاكم مى‌كنند. در زمان حكومت آن بزرگوار، مؤمنان از نعمتهاى زمين بهره‌مند مى‌شوند و وارث حكومت و منافع زمين، خواهند شد. «٢»