نقش جوّ زمين‌ در مورد اهميت جوّ اطراف زمين در سلامت اين كره خاكى و حيات موجودات آن، مطالب علمى بسيارى وجود دارد كه در اينجا به عنوان نمونه، يكى از آنها ذكر مى‌گردد:
جوّ پيرامون زمين از پنج لايه متمايز تشكيل يافته است. يكى از اين لايه‌ها «ميانكره» يا «مزوسفر» نام دارد كه ضخامت آن به پنجاه كيلومتر مى‌رسد. از جمله خصوصيّات اين لايه، افزوده شدن ازن به تركيبات هواى آن است. ازن در واقع اكسيژن سنگينى است كه هر ملكول آن، سه اتم اكسيژن دارد و از خواصّ آن اين است كه بيشتر اشعه‌هاى ماوراء بنفشى را كه از خورشيد ساطع شده و به سوى زمين رهسپار مى‌گردند به خود جذب مى‌كند و مانع رسيدن آنها به سطح زمين مى‌گردد.
در هر ثانيه بيليونها بيليون ذرات اشعه كيهانى كه قدرت آنها به بيليونها وات مى‌رسد از خارج منظومه شمسى به سوى كره ماه، روان مى‌گردند كه در صورت برخورد با زمين متلاشى شده و از آنها ذرات اتمى ثانوى پديد مى‌آيد.
اين ذرات كه بسيار نافذ هستند دائماً كره زمين را زير بمباران خويش قرار داده و اين جوّ است كه همانند سپرى و سقفى در مقابل آنها ايستاده و اثرات مرگبار آنها را خنثى مى‌كند. «١» خلقت شب و روز از آيات ديگر الهى كه در آيه آخر به آن اشاره شده آفرينش شب و روز است.
شب مايه آرامش و روز، مناسب جنبش و حركت است و اين دو با هم چرخهاى زندگى انسانها را به گردش منظم و متناوبى در مى‌آورند كه اگر هر كدام جاويدان و يا حتى طولانى مى‌بود، زندگى تمام موجودات زنده دستخوش فنا مى‌شد، از اين رو، كره ماه كه شبهايش معادل پانزده شبانه‌روز زمين و روزهايش به همين اندازه است، به هيچ وجه قابل سكونت نيست، چرا كه در شبهاى سرد و تاريكش همه چيز منجمد مى‌شود و در روزهاى سوزانش همه چيز آتش مى‌گيرد. «٢»