دوم: خدمتگزاران و كودكان خود را به اجازه گرفتن در اوقات سه‌گانه مقيّد كنند. بدين جهت كه اين سه وقت حريم خصوصى زندگى اشخاص است و بايد پوشيده بماند.
فلسفه اجازه خواستن‌ اين حقيقت از نظر روانشناسى ثابت شده است كه صحنه‌هاى تحريك آميز جنسى در نوجوانان و كودكان آثار ويرانگرى دارد كه تا پايان زندگى در نهاد آنان مى‌ماند و آنان را دچار عقده‌هاى روانى و انحرافات جنسى مى‌سازد. قرآن براى مراعات بهداشت روانى جامعه، حفظ سلامتى روحى و اعصاب نونهالان و براى پيشگيرى از آفات روانى، چنين دستورى را صادر كرده است. پيامبر اكرم (ص) اين موضوع را بسيار حساس دانسته، فرموده است:
مبادا در حالى كه كودكى در گهواره به شما مى‌نگرد، با همسر خود آميزش كنيد. «١» وظيفه بالغان‌ با توجه به آيه ٥٩ همين سوره روشن مى‌شود كه حكم بالغان با اطفال نابالغ در اجازه گرفتن دو تفاوت اصلى دارد: يكى اينكه اطفال غير بالغ تنها در سه وقت موظف به اجازه هستند، ولى بالغان در تمام اوقات. دوم اينكه اين حكم مخصوص به مكانى است كه پدر و مادر در آنجا استراحت مى‌كنند و كودكان نابالغ نسبت به ساير مكانها بدون اجازه هم مى‌توانند داخل شوند. ولى فرزندان بالغ در تمام اوقات و نسبت به هر منزلى بايد اجازه ورود بگيرند، مانند بزرگسالان و بيگانگان. «٢» چنان كه در جايى ديگر مى‌فرمايد:
«وَ اذا بَلَغَ الْاطْفالُ مِنْكُمُ الْحُلُمَ فَلْيَسْتَأْذِنُوا كَمَا اسْتَأْذَنَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ» «٣» هرگاه كودكان شما به سن بلوغ رسيدند، بايد اجازه بگيرند، همان‌گونه كه اشخاصى كه پيش از آنها بودند، اجازه مى‌گرفتند.