معارف قرآن (ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٣
صفت است، هر چه بيشتر اطاعت شود، سركشتر مىشود، همچون آتش كه هر چه بيشتر به آن هيزم دهند، شعلهورتر مىگردد. اشتباه است كه تصور كنيم اين التهابها و تحريكها تا حدّ خاصى است و پس از آن آرام مىگيرد. هيچ مردى از تصاحب زيبارويان و هيچ زنى از متوجه كردن مردان و تصاحب قلب آنان و سرانجام، هيچ دلى از هوس، سير نمىشود.
اسلام به قدرت شگرف اين غريزه آتشين توجه كامل كرده و تدابير لازم را براى تعديل آن انديشيده است. از طرفى به زنان و مردان دستور مىدهد كه در معاشرتها از نگاه و چشمچرانى بپرهيزند، چه اينكه نگاه، اولين قدم به سوى اين ورطه هولناك است و بعد بخصوص به زنان دستور مىدهد كه بدن، زينتها و زيباييهاى خود را از مردان بيگانه بپوشند و در اجتماع به جلوهگرى و دلربايى نپردازند تا باب استفاده جنسى در اجتماع و خارج از خانواده بسته بماند. چه اگر اين باب باز شود، به علت نامحدود بودن تقاضا و انجام ناشدنى بودن آن، منجر به احساس محروميت و شكست و اختلالات روحى و بيماريهاى روانى مىگردد.
از جنبه خانوادگى، شكى نيست كه هر چه موجب تحكيم پيوند خانوادگى و سبب صميميت رابطه زن و شوهر گردد، براى كانون خانواده مفيد است و در ايجاد آن بايد بيشترين كوشش را به كار گرفت و با ضد آن مبارزه كرد. اختصاص لذّتجويى و بهرهبردارى جنسى به زن و شوهر در محيط خانواده، سبب تحكيم رابطه آنها مىشود و پوشش در خارج از خانه براى جلوگيرى از كامجويى ديگران است.
از جنبه اجتماعى، كشانيدن تمتعات جنسى از محيط خانه به اجتماع، نيروى كار و فعاليت را ضعيف مىكند. در جامعهاى كه محيط كارى در آن آلوده به لذتجوييهاى شهوانى باشد و زنان با آرايشهاى مهيج و محرك، خود را به مردان ارائه دهند، افراد بيش از آنكه به فكر كار و وظيفه باشند، در فكرهاى ديگر خواهند بود.
از جنبه ارزشى و احترام زن، اسلام مىخواهد كه ارزش و احترام زن در اجتماع محفوظ بماند و زن وسيلهاى براى عيش و عشرت هوسبازان نباشد. پوشش يعنى ايجاد حريم براى زن. زن هر اندازه متينتر، باوقارتر و عفيفتر حركت كند و از خودنمايى و خودآرايى در اجتماع بپرهيزد، بر احترامش افزوده مىگردد. «١»