شايعه‌سازى مخالفان پيامبر (ص) در اين زمينه را نكوهش كرده است.
٣- در اين بخش چند حكم فرعى مانند چگونگى ورود به منزل ديگران، خوددارى از چشم چرانى و آلودگى جنسى، رعايت حجاب و بيان موارد استثناى آن و امر به ازدواج را بيان كرده است.
٤- در فرازى از سوره به معارف بلند دين اسلام (همانند توحيد) اشاره نموده و خداوند را نور آسمانها و زمين معرفى كرده و سپس نور هدايت الهى و صفات دارندگان آن را يادآور شده و كفار را سرزنش كرده است. در ادامه، برخى آيات الهى را متذكر گرديده و از مؤمنان خواسته كه به حكم خدا و رسول او راضى باشند و راه اطاعت كامل را در پيش گيرند و آنان را به وراثت زمين نويد داده است.
٥- در بخش آخر، دوباره به احكام مربوط به زندگى خانوادگى و اجتماعى برگشته و مسأله اجازه ورود به خلوتگاه پدر و مادر و چند حكم ديگر را مورد بحث قرار داده است.
كيفر ناپاكان‌ «الزَّانِيَةُ وَ الزَّانى‌ فَاجْلِدُوا كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ وَ لا تَأْخُذْكُمْ بِهِما رَأْفَةٌ فى‌ دينِ اللَّهِ انْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْاخِرِ وَ لْيَشْهَدْ عَذابَهُما طائِفَةٌ مِنَ الْمُؤْمِنينَ الزَّانى‌ لا يَنْكِحُ الَّا زانِيَةً اوْ مُشْرِكَةً وَالزَّانِيَةُ لا يَنْكِحُها الَّا زانٍ اوْ مُشْرِكٌ وَ حُرِّمَ ذلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنينَ» (نور، آيات ٢- ٣)
هر يك از زن و مرد زناكار را، صد تازيانه بزنيد و اگر به خدا و روز قيامت ايمان داريد، مبادا كه در حكم خدا نسبت به آن دو دستخوش ترحّم گرديد و مجازات آنان را گروهى از مؤمنان بايد شاهد باشند. مرد زناكار جز با زن زناكار يا مشرك ازدواج نكند و زن زناكار را نيز جز مرد زناكار يا مشرك به ازدواج خويش در نياورد و چنين كارى بر مؤمنان حرام شده است.
زنا يكى از گناهان كبيره است كه در اسلام بشدّت مورد سرزنش قرار گرفته است. در روايتى از پيامبر اسلام (ص)، زنا در رديف قتل پيامبر و امام و ويران كردن خانه كعبه قرار داده شده «١» كه بخوبى نشان‌دهنده درجه زشتى اين عمل ناپسند است.