فصل پنجم: معارفى از سوره نور سوره نور، بيست و چهارمين سوره قرآن كريم، در مدينه نازل شده و ٦٤ آيه دارد. و به خاطر وجود آيه «نور» به اين نام، خوانده شده است.
اين سوره را در حقيقت مى‌توان سوره عفت، پاكدامنى و مبارزه با آلودگيهاى اجتماعى دانست، چون اغلب دستوراتش بر محور پاكسازى اجتماع از آلودگيهاى جنسى دور مى‌زند. بنا به نقلى امام صادق (ع) فرمود:
اموال و ناموس خود را به وسيله تلاوت سوره نور حفظ كنيد و بدان وسيله زنانتان را از انحراف مصون داريد كه هر كس اين سوره را در هر شب يا هر روز قرائت كند، احدى از خانواده او تا پايان عمر مرتكب زنا نخواهد شد. «١» فشرده مطالب سوره‌ مطالب اين سوره بيشتر مربوط به احكام مى‌باشد، ولى در ضمن آن از معارف اسلام نيز سخن به ميان آمده است. مطالب اين سوره را مى‌توان در پنج بخش خلاصه كرد:
١- ابتدا، مجازات شديد زناكاران را بيان كرده و ازدواج با چنين افرادى را بر مؤمنان حرام مى‌شمارد.
٢- اتهام زدن به زنان مؤمن را مطرح كرده و مجازات آنان را در صورتى كه نتوانند شاهد بياورند يا با قسم ادعايشان را ثابت كنند، بيان كرده است و به همين مناسبت داستان معروف افك (تهمت زدن به يكى از زنان پيامبر (ص)) را مطرح نموده و