گفت: حربه‌اى است شيطانى، منافقانه و ضدانسانى كه ريشه در مرداب دروغ دارد و خدا بطور قطع از آن بيزار است قرآن مجيد، از شايعه‌سازان به عنوان «مُرجِفون» ياد كرده و آنان را همرديف منافقان و بيماردلان قرار داده است؛ سپس همه آنها را سزاوار تعقيب و مجازات دانسته و فرموده است:
«مَلْعُونينَ ايْنما ثُقِفُوا اخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتيلًا» «١» از همه جا طرد مى‌شوند و هر جا يافته شوند گرفته خواهند شد و بسختى به قتل خواهند رسيد! زيرا آنان به محض اينكه رسول خدا صلّى الله عليه و آله و مسلمانان به سوى جبهه نبرد، حركت مى‌كردند، در مدينه و پشت‌جبهه دست به شايعه پراكنى مى‌زدند تا با تضعيف روحيه مردم به اهداف پليد و شيطانى خويش دست يابند. «٢» رسول اكرم صلّى الله عليه و آله هنگام عزيمت به غزوه «تبوك» اميرمؤمنان صلوات الله عليه را به عنوان جانشين خود در مدينه منصوب كرد، ولى منافقان كه قصد داشتند، در غيبت طولانى پيامبر (ص) دست به آشوب و اغتشاش بزنند، وجود امام على (ع) را مانع اهداف شوم خود ديدند، از اين رو دست به شايعه پراكنى زدند و اعلام كردند كه پيامبر (ص) از على (ع) دلگير شده و بدين خاطر او را به دنبال خود نبرده است! اميرمؤمنان (ع) براى پايان دادن به اين شايعات، سلاح خويش را برگرفت و با سرعت، خود را به رسول خدا (ص) رساند و داستان را براى آن حضرت بازگو كرد. پيامبر (ص) فرمود: من تو را براى حوادثى كه پيش بينى مى‌كنم، در مدينه گمارده‌ام. «٣» آن كوردلان حتى از پخش شايعه ناموسى عليه همسران پيامبر (ص) دريغ نكردند و از اين طريق جوّ جامعه اسلامى را متشنّج ساختند و تبليغات وسيعى برضدّ اسلام به راه انداختند. «٤»