٧- احترام به قانون‌ انسان موجودى اجتماعى است كه بدون اجتماع، زندگى برايش- اگر نگوييم ناممكن و محال است- بسيار مشكل و طاقت‌فرساست. از سوى ديگر به سبب برخوردارى از عقل و اراده همواره در صدد كسب منافع بيشتر و گسترش سيطره خود بر محيط اطراف خويش است و با توجه به اينكه همه از چنين خصلتى برخوردارند و دنيا و مواهب مادّى هم محدود است، زمينه تزاحم و تعدّى به حريم و حقوق ديگران فراهم مى‌گردد كه اگر از آن ممانعت نشود، زندگى انسان به نابودى مى‌گرايد و دست كم، امنيّت و آرامش را كه لازمه زندگى انسانى است، از بين خواهد برد.
بدين سبب هر جامعه‌اى براى قوام و پايدارى، سود بردن از زندگى بهتر، حفظ حقوق افراد و ... دستورالعمل و قانونى را براى خويش برگزيده و خواسته يا ناخواسته به آن گردن نهاده است. در تعريف قانون گفته‌اند:
قانون عبارت است از:
- ضوابط و مقررات معيّن، - كه از طرف يك منبع داراى قدرت و اعتبار اجتماعى مقرّر شود، - و در آن براى همه كسانى كه در قلمرو آن منبع قدرت زندگى مى‌كنند، تكاليف، حقوق، حدود و مسؤوليّتهايى معيّن گردد؛ - كه همه، قوى يا ضعيف، به رعايت آن ملزم باشند و به عواقب تخلّف‌از آن گردن نهند. «١»