٦- حفظ اصالتهاى فرهنگى‌ فرهنگ در لغت به معناى تعليم و تربيت، علم و دانش و عقل و خرد آمده است. «١» جامعه‌شناسان گفته‌اند: «فرهنگ به شيوه‌اى از زندگى اطلاق مى‌شود كه اعضاى يك جامعه آن را فرا مى‌گيرند و عمل مى‌كنند و از نسلى به نسل ديگر انتقال مى‌دهند.» «٢» همين طور آن را داراى سه جنبه شناختى، مادّى (فنّى) و سازمانى مى‌دانند كه:
- جنبه شناختى عبارت است از باورداشتها، اسطوره‌ها، ايدئولوژيها، ارزشها، رويكردها و دانش.
- جنبه فنّى يا مادّى عبارت است از مهارتها، پيشه‌ها، ابزارها و چيزهاى مادّى ديگرى كه اعضاى يك جامعه آنها را به كار مى‌برند.
- جنبه سازمانى فرهنگ را نيز، آداب و رسوم، عرفها، قوانين و نقشهايى كه با پايگاههاى گوناگون يك فرهنگ همبسته‌اند، تشكيل مى‌دهند. «٣» پرداختن به تعاريف و كشمكشهايى كه پيرامون واژه فرهنگ، در علوم مختلف رواج دارد، چندان مثمر ثمر نيست «٤»، بعلاوه، به جنبه اخلاقى موضوع نيز ارتباط چندانى ندارد، از اين رو اصل موضوع را پيش مى‌كشيم با اين توضيح كه منظور ما از فرهنگ، فرهنگ اسلامى است كه مجموعه دستورات، قوانين و مقررات، آداب و رسوم و گفتار و