رسول خدا (ص) در نبردهاى بدر و احد و حنين قرار دارد، همچنان كه اينان در جايگاه پرچم مشركان از احزاب مختلف قرار دارند. آرزو دارم كه معاويه و همه همراهانش يك نفر شوند و من سر آن يك نفر را از روى تنش بردارم و قطعه قطعه‌اش كنم، به خدا سوگند، ريختن خون همه آنها از خون يك گنجشك هم رواتر است! «١» خوارج نيز با شعارهاى تند و افراطى، روياروى امام قرار گرفتند، ولى در پس شعارهاى آنان، به جاى شعور توحيدى و رضاى الهى، خشكه مقدّسى، جمود و ياوه نهفته بود، بگونه‌اى كه امام على (ع) پيرامون شعار اصلى آنان «لاحُكْمَ الَّالِلَّهِ» «٢» (حكومت، تنها از آن خداست) فرمود:
«كَلِمَةُ حَقٍّ يُرادُ بِها باطِلٌ» «٣» اين شعار، درست و بر حق است ليكن آنان، قصد ياوه دارند.
بنابراين، آنچه صف معاويه، خوارج و همپالگى‌هايشان را از صف اهل بيت (ع) جدا مى‌سازد- گر چه ممكن است شعارهايشان همسان باشد- اين نكته است كه آنان، چهره كريه و كافر كيش خويش را در پس اين شعارها پنهان كرده و آن را دستاويز اهداف شوم و شيطانى خود قرار داده‌اند واينان، نه تنها شعائر توحيدى را از صميم قلب پذيرا شده‌اند، بلكه براى تحقّق آن فداكارى مى‌كنند، آنها نان دين مى‌خورند و اينها جان بر سر دين مى‌نهند، اينان چنان بودند كه امام راحل (ره) فرمود:
ما مفتخريم كه ائمه معصومين ما صلوات‌اللّه و سلامه عليهم در راه تعالى دين اسلام و در راه پياده‌كردن قرآن كريم- كه تشكيل حكومت عدل يكى از ابعاد آن است- در حبس و تبعيد به سر برده و عاقبت در راه براندازى حكومتهاى جائرانه و طاغوتيان زمان خود، شهيد شدند. «٤» ولى جبهه نفاق پس از آنكه به اهداف مادى خويش دست يابند، با گستاخى تمام،