را بازگو مى‌كند، از ميان همه ويژگيهاى آنان، به خيرخواهى ايشان، اشاره مى‌كند، كه به رغم لجاجت و شرك مردم، بطور مستمر، آنان را به نيكيها دعوت مى‌كردند و برايشان خيرانديشانى امين بودند. «١» امام على عليه‌السلام نيز در وصف پيامبر خاتم (ص) مى‌فرمايد:
«بَعَثَهُ وَالنَّاسُ ضُلَّالٌ فى‌ حَيْرَةٍ ... فَبالَغَ (ص) فىِ‌النَّصيحَةِ وَ مَضى عَلَى‌الطَّريقَةِ» «٢» خداوند، پيامبر (ص) را در حالى كه مردم در گمراهى و حيرت بودند، برانگيخت و آن حضرت در خيرخواهى، سنگ تمام گذاشت و بر راه (مستقيم) عبور كرد.
همين طور آن حضرت پس از شهادت محمدبن‌ابوبكر، طىّ نامه‌اى مالك اشتر را از «نصيبين» احضار مى‌كند تا به مصر گسيل دارد و ضمن آن مى‌نويسد:
«اسْتَخْلِفْ عَلى عَمَلِكَ اهْلَ الثِّقَةِ وَالنَّصيحَةِ مِنْ اصْحابِكَ» «٣» يكى از ياران مورد اطمينان و خيرخواه خود را به جاى خويش بگمار.
رسول گرامى اسلام صلّى‌الله عليه و آله، حتى هنگام ارسال چند نامه‌رسان به دربار پادشاهان، به آنان فرمود:
«انْصَحُوالِلَّهِ فى‌ عِبادِهِ فَأِنَّهُ مَنِ‌اسْتَرْعى شَيْئاً مِنْ امُورِالنَّاسِ ثُمَّ لَمْ يَنْصَحْهُمْ حَرَّمَ‌اللَّهُ عَلَيْهِ‌الْجَّنَةَ» «٤» به خاطر خدا، براى بندگانش خيرخواهى كنيد، زيرا هر كس بخشى از امور مردم را به عهده بگيرد، ولى خيرخواه آنان نباشد، خداوند، بهشت را بر او حرام مى‌كند.
ب- مردم‌ ملّت نيز به صورت فردى و اجتماعى وظيفه دارد كه خيرخواه خود، دولت و كشور