اخلاق سياسى - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٨٢
در خيانت شخص همين بس كه امين خائنان باشد.
ديگرى نيز با خاتمه دادن به مبارزه با اسرائيل، فداكاريهاى نيم قرنِ مبارزان و شهيدان فلسطينى را جلو پاى جلّادان اسرائيل، قربانى كرد و خطّ خائنانه سادات معدوم را تكميل نمود.
امام على عليه السلام، خيانت سياسى را زشتترين نوع خيانت دانسته، مىفرمايد:
«انَّ اعْظَمَ الْخِيانَةِ خِيانَةُ الْامَّةِ وَافْضَحُالغِشِّ غِشُالْائِمَّةِ» «١» بزرگترين خيانت، خيانت به ملّت و رسواترين دغلبازى، دغلبازى با پيشوايان است.
چنان كه خائنان را پستترين مردم شمرده و فرموده است:
«شَرُّالنَّاسِ مَنْ لا يَعْتَقِدُالْامانَةَ وَ لا يَجْتَنِبُالْخِيانَةَ» «٢» بدترين مردم كسى است كه پايبند به امانت نباشد و از خيانت نپرهيزد.
گفتنى است كه افشاى اسناد و اطلاعات محرمانه نيز در زمره خيانت سياسى قرار دارد و بشدّت مورد نهى و نكوهش قرار گرفته است. رسول خدا صلّى الله عليه و آله مىفرمايد:
«افْشاءُ سِرِّ اخيكَ خِيانَةٌ فَاجْتَنِبْ ذلِكَ» «٣» افشاى راز برادرت، خيانت است، از آن بپرهيز.
٤- خيانت اقتصادى منظور از خيانت اقتصادى، تنها حيف و ميل بيت المال، اختلاس، سرقت، احتكار، گرانفروشى و مانند آن نيست، بلكه هر گونه فعاليت اقتصادى- كه به نحوى با اقتصاد خرد و كلان ملّى و دولتى در تضاد باشد- خيانت به حساب مىآيد و محكوم است، و