ضروريتر و ارزنده‌تر است، زيرا آنان خود، تدوين كنندگان و مجريان قانون و متولّيان برنامه ريزى و اجراى صحيح آنند و اگر خداى نخواسته، قانون را براى مردم بخواهند و خود را مافوق قانون بدانند، بطور قطع، خود و جامعه را به نابودى خواهند كشاند. به داستان زير كه از امام صادق عليه‌السلام نقل شده، توجه كنيد:
زنى را نزد پيامبر صلّى‌الله‌عليه‌وآله آوردند، او با اينكه در دودمان خويش از شوكت و شرافت برخوردار بود، دست به دزدى زده بود. رسول خدا (ص) تصميم گرفت، قانون خدا را درباره او اجرا كند. عده‌اى از قريش نزد آن حضرت واسطه شدند و گفتند: آيا انگشتان زن محترمى را به خاطر يك دزدى بى‌اهميت قطع مى‌كنيد؟! پيامبر (ص) فرمود:
آرى! پيشينيان به دليل چنين تبعيضى نابود شدند؛ آنان، قانون را نسبت به ناتوانان اعمال مى‌كردند، ولى زورمداران و اشراف را معاف مى‌داشتند، از اين رو نابود شدند! «١» آثار گرانقدر اجراى قانون‌ بطور كلّى، قوام و پايدارى جامعه‌ها مرهون اجراى دقيق قوانين صحيح و اصولى است، ولى اگر درصدد ريز كردن ثمرات پربار مراعات قانون برآييم، آثار بى‌شمارى را بايد سياهه كنيم كه در زندگى فردى و اجتماعى جامعه قانونمند، خودنمايى خواهد كرد، از جمله:
١- حيات و بالندگى‌ در اين مورد علاوه بر آيه قصاص- كه بدان اشاره كرديم- آيه زير قابل دقّت است:
«يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا اسْتَجيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ اذا دَعاكُمْ لِما يُحْييكُمْ ...» «٢» اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، دعوت خدا و پيامبر را اجابت كنيد هنگامى كه شما را به چيزى مى‌خواند كه به شما حيات مى‌بخشد.