اين تفكر ناب، در ساليان متمادى بر پيروان اهل بيت، بويژه حوزه علميه حاكم بوده و شاگردان اين مكتب همواره دانش و تقوا را در دنيا منتشر كرده‌اند، ولى هرگز استقلال خويش را حتى يك روز با ديگران سودا نكرده‌اند. امام خمينى (ره) در سخنان خود با دانشگاهيان، از آنان مى‌خواهد كه از حوزه علميه الگو بگيرند و استقلال خود را- كه در زمان رژيم منحوس پهلوى بر باد رفته- بازيابند:
... ما دانشگاهى مى‌خواهيم كه ما را از وابستگى‌ها بيرون بياورد، ما را مستقل كند، تمام كشور ما را مستقل كند و از وابستگيها خارج كند. ما متخصص مى‌خواهيم و اسلام با تخصص موافق است و اسلام در رأس اديانى است كه از علم و تخصص تمجيد كرده و مردم را دعوت كرده است، حتى دعوت كرده است كه هر جا يافتيد علم را، حتى از هر كافرى يافتيد، آن را بگيريد، اما بايد بگيريد و در خدمت اسلام و كشور باشد نه علم را بگيريد و بر ضد كشور خودتان استعمال كنيد. ما مى‌خواهيم يك دانشگاهى داشته باشيم و يك كشورى داشته باشيم كه اين وابستگى مغزى ما را- كه مقدم بر همه وابستگيها و خطرناكتر از همه وابستگيهاست- نجات بدهد ... ما مى‌خواهيم دانشگاهى باشد كه همفكر باشد با دانشگاههاى علميه قديمى كه آنها هيچ روز وابسته به خارج نبودند ...» .
براى حفظ استقلال فرهنگى، امور زير ضرورى است:
- خواندن كتاب و مجلات و ديدن و شنيدن فيلمها و نوارهاى گمراه كننده ممنوع است و بايد از پخش و تكثير آن جلوگيرى شود و جز مسؤولان متخصص و آگاه در اختيار كسان ديگر قرار نگيرد.
- مسلمانان بايد در لباس، زينت، معمارى و شهرسازى، اثاث خانه، غذا، آداب معاشرت، سيستم ادارى، برنامه‌هاى خرد و كلان آموزشى، زبان، قانون و مقررات و ...
همواره بر اساس فرهنگ اصيل اسلامى برنامه ريزى كنند و رسانه‌هاى گروهى، دقت و هشيارى لازم را به كار برند تا ضمن انتشار و توسعه فرهنگ خودى، از نفوذ فرهنگ بيگانه جلوگيرى شود. «٢»