اخلاق سياسى - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٠٧
«... مَنْ سَمِعَ رَجُلًا يُنادى يا لَلْمُسْلِمينَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَلَيْسَ بِمُسْلِمٍ» «١» هر كس صداى دادخواهى مردى را بشنود- كه مسلمانان را به يارى مىطلبد- و به او پاسخ مثبت ندهد، مسلمان نيست.
در ميان مسائل اسلامى، امور متعددى وجود دارد كه ارتباط مستقيم با غيرت دينى و سياسى دارد و شارع مقدّس، پيروان دين حنيف را به واكنش مناسب در برابر ناهنجاريهاى اجتماعى و سياسى فرا مىخواند، از جمله مسلمانان بايستى در برابر جريانات و پديدههاى زير، واكنش سريع و كوبنده نشان دهند:
١- شورشيان داخلى چنين كسانى كه در فرهنگ اسلامى «بغاة» خوانده مىشوند، مستحقّ سركوبى و خشونت هستند، تا دوباره به اجتماع مسلمانان بازگردند و فرمان رهبر عادل را گردن نهند و بر همه ملّت فرض است كه با تمام قدرت در برابر شورشيان بايستد و هرگز با آنان مسامحه و مماشات نكنند.
٢- بدعتگذاران بدعت يعنى كسى سخن يا روشى را كه صاحب شريعت، آن را نگفته و بدان عمل نكرده در دين وارد كند. «٢» مسلمانان وظيفه دارند، با هر بدعتگذارى بشدّت برخورد كنند و اجازه ندهند كه شيّادان و سياست بازان، ايدههاى شيطانى خود را در قالب دين به خورد مردم بدهند. اين وظيفه به اندازهاى حسّاس و حياتى است كه رسول خدا صلّى الله عليه وآله فرمود:
«اذا ظَهَرَتِ الْبِدَعُ فى امَّتى فَلْيُظْهِرِ الْعالِمُ عِلْمَهُ فَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ» «٣» هرگاه بدعتها در ميان امّت من بروز كند، بر شخص داناست كه دانش خويش را بروز دهد؛ اگر چنين نكند، لعنت خدا بر او باد!