اخلاق سياسى
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص

اخلاق سياسى - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٠٢

تدبير به چاره جويى برخيزند و از خداى سبحان و همّت بى‌شائبه مردم كمك گيرند و مطمئن باشند كه با چنين روحيه‌اى هر گردبادى را از سر خواهند گذراند و پايان شب سيه سفيد است.
علاوه بر عوامل ياد شده، امور متعدد ديگرى در عزتمندى فردى و اجتماعى نقش دارد كه از آن جمله، تقوا، انصاف، شجاعت، قناعت، خوددارى از شرّ و ديگر كمالات اخلاقى را مى‌توان نام برد كه به خاطر مراعات اختصار به آنها نپرداختيم.
آفات عزّت‌ گوهر گرانبهاى عزّت و سرافرازى، دشمنان متعددى دارد كه با آن سر ستيز داشته و اگر شناسايى و منهدم نگردند چه بسا چهره زيباى او را مخدوش سازند يا سبب نابودى‌اش را فراهم نمايند، آنها عبارتند از:
١- بى‌اعتنايى به عوامل عزّت‌ آنچه در بخش پيش آورديم، بايد از سوى طالبان عزّت، جدّى تلقّى شود و همواره بر تحقق آن پافشارى كنند و گرنه تضعيف عوامل عزت آفرين، سبب تقويت آفات آن خواهد گشت.
٢- جاه طلبى‌ از نظر اسلام، تصدّى كارهاى اجتماعى و خدمت به مردم، كارى مقدّس و در مسير قرب به خداست و حتى بهترين بندگان خدا- يعنى انبيا، اوصيا و علما- همواره در رأس كارهاى اجتماعى از جمله سياست قرار داشته و دارند. از اين رو، آلودن چنين كارى به اغراض شخصى و دنيوى علاوه بر بى‌اجر كردن آن، شوكت و اقتدار شخصى و اجتماعى انسان را نيز خدشه‌دار مى‌كند؛ از اين رو هر كس بايد در حد توان و استعداد خويش، مسؤوليت بپذيرد؛ نه شانه از زير بار خالى كند و نه بيش از توان و تخصّص، كار قبول كند كه در هر دو صورت، شخصيت و مسؤوليت را لكه‌دار كرده است. جاه طلبى و بلند پروازى، از انگيزه‌هاى خطرناك و آفت عزّت و سربلندى محسوب مى‌شود. امام صادق عليه‌السلام فرمود: