عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج7) - تقي زاده اکبري، علي و همکاران - الصفحة ١٠١ - ٢ توانايىهاى سينما
رفتن به عمق تصوير و تمركز روى نماها با واضح و مات كردن آنها، همان صحنۀ واحد را به شكلهاى متنوع نمايش بدهد و چهارم، به كمك مونتاژ يعنى سرهم كردن نماها، با توجه به علايق و سليقهها و حساسيتهاى فكرى نويسنده يا كارگردان، مىتواند روى موارد خاصى تأكيدهاى ويژهاى داشته باشد. يك كارگردان خوب هرگز به تماشاگر اجازه نمىدهد كه از كنار فيلم او يا از قسمتهايى از فيلم او با بىاعتنايى بگذرد. اين كار ممكن است در شعر اتفاق بيفتد، يعنى خواننده مىتواند قسمتهايى از شعر را نخواند، امّا يك فيلم با توجه به امكانى كه مونتاژ به او مىدهد، ساحرانه چشمان مخاطب خود را از جزئى به جزء ديگر رهبرى مىكند و تماشاگر را از آغاز تا پايان در اختيار مىگيرد.
دوربين بهكمك تغيير زاويۀ ديد مىتواند يك موضوع را از زواياى مختلف ببيند و تصويرهاى متفاوت ارائه كند. اين قوىترين وسيلۀ پرداختى است كه فيلم در اختيار دارد به اين ترتيب، فيلم چيزهاى آشناى ما را به طريقى متفاوت نمايش مىدهد. دوربين با استفاده از قدرت نزديك شدن فوقالعاده به موضوع، فاصلۀ هميشگى بين مخاطب و هنر را از ميان برمىدارد و تماشاگر را به درون تصوير فيلم مىبرد. ما در يك فيلم همهچيز را از داخل مىبينيم؛ بيرون خانه، درون خانه و حتّى داخل كمدها و كشوهاى آنها. ما به وسيلۀ شخصيتهاى فيلم احاطه مىشويم. لازم نيست آنها بگويند چه احساسى دارند و يا حالشان چگونه است، چراكه آنچه را آنها مىبينند، ما نيز مىبينيم؛ درست همانطور كه آنها مىبينند و درست در همان شرايطى كه آنها قرار دارند. به اين ترتيب، سينما در تماشاگر اين احساس را به وجود مىآورد كه در وسط واقعهاى است كه در فضاى ساختگى فيلم بازآفرينى شده است.
سينما بهكمك «نماى نزديك» مىتواند ديد ما را نسبت به عالم وسعت بدهد. نماى نزديك مىتواند كوچكترين حركات عضلات صورت را نشان بدهد،