عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج7) - تقي زاده اکبري، علي و همکاران - الصفحة ١٠٢ - ٢ توانايىهاى سينما
حركاتى كه ما در نگاه عادى، از ديدن آنها غافل هستيم، امّا مىتوانند ما را به عمق احساسات مخاطب اعم از ترحّم، ترس، شفقت، خشم و. . . راهنمايى كنند. نماى نزديك مىتواند در يك حركت دست چيزى را نشان بدهد كه ما هرگز پيش از آن-زمانى كه آن دست را در حال نوازش كردن چيزى يا ضربه زدن به چيزى مىديديم-به آن توجه نداشتيم. ممكن است در حالت عادى شخصى را ببينيم كه آرام بر صندلى نشسته است، امّا نماى نزديك با نشان دادن انگشتان لرزان آن شخص و يا رگهاى برآمده و نبض تند همان شخص-در حالى كه جسمى را در دست مىفشارد-، درون پر از طوفان همان فرد بهظاهر آرام را افشا مىكند. به اين ترتيب، نماى نزديك مىتواند يك وابستگى ظريف انسانى، يك نكتۀ باريك، رابطهاى صميمانه با زندگى، يك احساس گرم، يك خشم يا هيجان و. . . را بيان كند تا موضوع بىواسطه به دل بيننده بنشيند.
سينما مىتواند چهرۀ بازيگر خود را بىآنكه غيرطبيعى جلوه كند، از زاويههاى گوناگون، در نماهاى نزديك، متفاوت نشان دهد و حرف زدن خاموش او را با خود به نمايش بگذارد؛ تكگويى خاموشى كه روح تنهاى انسانى را به تصوير مىكشد، چراكه گفتار چهره نمىتواند فرمايشى و كنترل شده باشد و شخص هرقدر هم چهرهاى كنترلشده و متظاهرانه داشته باشد، در ريزبينىهاى نماى نزديك، پنهانكارىها و ريا و فريب آشكار مىشود. شخص هرچند بتواند با كلمات دروغ بگويد، اما هيچوقت نخواهد توانست در نگاه و چهره دروغ بگويد و فقط سينما است كه مىتواند تا اين عمق در روح و شخصيت قهرمان داستان رسوخ كند.
فيلمساز-با علم به اين كه زواياى غيرمعمول، شكلهاى غيرمتعارف مىآفرينند، و شكلهاى غيرمتعارف نيز حالتهاى غيرمعمول را مىرسانند-، براى نشان دادن محتواى خاص صحنه، شرايط ذهنى شخصيتهاى داستان