عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج7) - تقي زاده اکبري، علي و همکاران - الصفحة ٩٥ - ٢ نمايش و دفاع مقدّس
اين نمايش، به «نيّت» و تأثير آن در عمل انسان پرداخته مىشود. اين نمايش، تمرين، و در قرارگاه كربلا اجرا مىشود؛ استقبال گستردۀ رزمندگان هنرمندان را تشويق مىكند كه بايد در كنار رزم به فكر كار هنرى و خدمت از طريق هنر نيز باشند. آنها براساس بداههسازى، نمايشهايى را اجرا مىكنند. از جمله رزمندگانى كه شاهد برنامۀ آنهايند، رزمندگان لشكر پنج نصر در پادگان حميديه مىباشند. آنها شب به پادگان مىرسند. فرمانده پادگان به آنها مىگويد ما امشب برنامۀ رزم شبانه داريم، بهتر است نمايش خودتان را فردا بعد از نماز صبح اجرا كنيد. آنها مىپذيرند و برنامه را در گرگ و ميش هواى صبح، در برابر پنج گردان اجرا مىكنند. نمايش به شدت تأثير مىگذارد؛ به ويژه بخش آخر آن، يعنى وقتى بسيجى دوباره براى ثبت نام مىآيد، مسؤول بسيج مىپرسد تو كه يك بار ثبتنام كردهاى، دوباره چرا؟ و بسيجى پاسخ مىدهد اينبار با نيت ديگرى آمدهام؛ در ثبت نام قبلى نگاهم حقير بود و ارزش كارى را كه مىكردم، نمىدانستم، اما حالا با نگاه ديگرى، با نيت ديگرى آمدهام.
اين نمايش چنان تأثير مىگذارد كه روحانى پادگان مىآيد و چشمهاى آقاى پارسايى را مىبوسد و مىگويد: من نمىدانم تو كى هستى، ولى كارى كه كردى، من در طول ايامى كه در اينجا بودم، نتوانستم انجام بدهم. من به جرأت به شما مىگويم كه منبرىِ اين بچّهها اهل هنر هستند، منبرى اين بچّهها شماييد.
چه دليلى بهتر و روشنتر از اين بيان كه يك سخنران مذهبى خود اعتراف بكند كه يك نمايش كار ناتمام چندروزۀ او را در كمال رسايى و قدرت به پايان برده است، و همين در خدمت نمايش به ارزشهاى دفاع مقدّس كافى است كه شخصى مثل آقاى نادرى با آن كه يك روحانى و مبلغ دينى است، بعد از نماز يك دقيقه صحبت مىكند و ادامۀ سخنش را به روى سن و صحنۀ نمايش وعده مىدهد.