به پايان برده است. چلبى از أو با عنوان (قرشي) وبغدادي در هدية العارفين با عنوان (قوشى) ياد مى كنند.
# ت: سده ء ٧ ه‍. ق.
در اين رساله - كه در حاشيه ء دو صفحه ء (المبسوط الاوسط) = نسخه ش ٧٨٧ مرعشى آمده - مؤلف مى گويد: بعضى برآنند كه در سوره ء فاتحه نه نام شيطان بدين ترتيب ديده مى شود:
(تلك، دلل، مماكيو، كنع، مصر، تعلى، بعلى) ومى گويد: اينان مى گويند: هر كس به اين الفاظ در نماز تفوه كند نمازش باطل است، پس بايد در هر كلمه يا جمله در سوره ء فاتحه وقف كرد تا به اين نامها تلفظ نشود، مؤلف در پاسخ اين سخن بى اساس، انواع وقف را يادكرده و نتيجه مى گيرد كه سخن مذكور پى واساسي ندارد.
بنگريد به: هدية العارفين ٢ / ١٣٤. و: ريحانة الادب ١ / ٤٤٠. و: كشف الظنون ١٠٧٨.
* نسخه:
١. مرعشى - قم (ذيل ش ٧٨٧) نسخ حسام الدين بن احمد در؟ نسخه قديمي ونفيس است، در فهرست به نام (اسماء الشياطين في سورة الفاتحة: محمد بن عمربن خالد قرشي آمده، ١٤ سطرى [ف: مرعشى ٢ / ٣٩٤] ٦٤٦ س ٢٠٢ الوقف على كلا والابتداء به وأقسام الماءات (باب معرفة -) ٢٠٢ س ؟
* مؤلف يا گردآورنده شناخته نشد، وكتاب، مربوط به سده ء ٩ ه‍. ق ويا قبل از آن مى باشد.
# ت: سده ء ٩ ه‍. ق يا قبل از آن.
گردآورنده، وقف بر (كلا) را در سى وسه موضع خاطر نشان ساخته، آنگاه اقسام ماآت را بيان مى كند، وممكن است اين نوشته - كه در نسخه شناسى معرفى خواهد شد - بخشى از يك كتاب باشد.
آغاز: باب معرفة الوقف على كلا والابتداء به، وجملتها ثلاثة وثلثون موضعا، كلها في النصف الأخير. وهو على ثلثه أوجه: الوجه الأول - يجوز الوقف عليه والابتداء به معا وهو اثنى عشر موضعا، فأول ذلك في قوله تعالى:
(أطلع الغيب أم اتخذ عند الرحمن عهدا كلا) يجوز الوقف عليه والابتداء به معا. والثاني فيها: (ليكونوا لهم عزا كلا)، والثالثة في سورة المؤمنون..

(٤٤٧)