* نسخه ١. ملك - تهران (٣ مج ٥٩٥ * ٩٣) نسخ محمد بن محمد نصير هزار جريبى دانگه (از محال استراباد) در سده ء ١٣ ه‍. ق، ص ٢١٦ - ٢٢١ [ف: ملك ٥ / ١٠١] ٥٢٥ س ١٧٤ مخارج الحروف ١٧٤ س ؟
* مؤلف شناخته نشد.
# ت:؟
مؤلف در اين رساله انواع حروف را - كه نامهاى گوناگون دارند - بيان نموده، وأحيانا سخن متخصصان فن تجويد را ياد مى كند. ودر پايان تحت عنوان (التفريعات) اين قواعد كلى را با پاره أي از آيات تطبيق مى نمايد.
آغاز: بسمله، الحمدلله رب العالمين.. أما بعد يا طالب! اعلم أن الحروف المهموسة عشرة وهى: الحاء والثاء والكاف..
انجام [موجود در نسخه ء ش ٢ مج ٣٩٣٨ مرعشى]:.. وجه خفص ممدة، و السكت وجه سبعة حمزة بالسكت على المد.
* نسخه ١. مرعشى - قم (٢ مج ٣٩٣٨) نسخ ٤ شعبان ٧٣٨ ه‍. ق: تاريخ پايان ش ١ مجموعه، گ ٩٤ ر - ١٠٧ پ [ف: مرعشى ١٠ / ٣١] ٥٢٦ س ١٧٥ مخارج الحروف (منظومة في -) ١٧٥ س محمد كاظم شيرازى قارى * ناظم درست شناخته نشد. علامه ء تهرانى از دو نفر به عنوان محمد كاظم ياد مى كند يكى محمد كاظم بن محمد قارى كه نويسنده ء دو كتاب به نام (قواعد القرآن) در تجويد به زبان فارسي است كه آنرا در سال ١١٠٣ ه‍. ق، در قندهار به پايان برده، وديگرى محمد كاظم بن اصغر موسوى شيرازى نويسنده ء (زبدة الفرائض) در ارث است كه در شانزده صفحه در تهران به طبع رسيد.
# ت:؟
منظومه أي است در دويست وشصت بيت راجع به مخارج حروف كه فهرست نگار مشخصاتى براى آن ننوشته است.

(٤١٠)