ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٥ - علائم ظهور
علائم ظهور
مجتبى الساده
صحبت كردن از حضرت مهدى (ع) و نشانههاى ظهور ايشان در واقع صحبت كردن از حوادثى است كه بناست در آينده اتفاق بيفتد و لذا بجاست كه از خود بپرسيم: اگر در مورد احاديث نقل شده در اين زمينه بررسى اسناد صورت گرفت و مطمئن شديم كه آنها از معصوم (ع) صادر شده است، آيا مىتوان مطمئن بود كه حتماً همه آن حوادث آنگونه كه در روايات شريف ما آمدهاند وقوع يابند؟ پاسخ به اين پرسش در كتب عقيدتى و فلسفى تحت عنوان «بداء» داده مىشود كه طى اين بخش از مطالب به آن مىپردازيم.
«بداء» در لغت به معناى ظهور و روشن شدن پس از مخفى بودن چيزى است و اصطلاحاً به روشن شدن چيزى پس از مخفى بودن از مردم اطلاق مىشود؛ بدين معنا كه خداوند متعال بنا بر مصلحتى، مسئلهاى را از زبان پيامبر يا ولىاى از اولياى خويش به گونهاى تبيين مىكند و سپس در مقام عمل و ظهور و بروز، غير آن را به مردم نشان مىدهد. در قرآن آمده است:
خداوند هر چه را بخواهد محو يا اثبات مىكند در حالى كه امالكتاب نزد اوست و خود مىداند عاقبت هر چيزى چيست.[١]
و در آيهاى ديگر:
وَ بَدا لَهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا.[٢]
بدىهايى را خود كسب كرده بودند و براى آنها مخفى بود برايشان نمايان شد.
يا:
ثُمَّ بَدا لَهُمْ مِنْ بَعْدِ ما رَأَوُا الْآياتِ.[٣]
پس از آنكه نشانهها را ديدند حقيقت امر بر آنها روشن شد.
اين ظهور پس از خفا، تنها براى انسان رخ مىدهد و در مورد
خداوند متعال ابداً صدق نمىكند وگرنه لازمهاش اين است كه خداوند نسبت به آن موضوع جهل داشته باشد كه اين امر محالى است. خداوند، چنانكه قرآن كريم مىفرمايد به همه چيز آگاه و داناست[٤] و نسبت به همه چيز در همه زمانها و مكانها چه حاضر باشند و چه غايب، چه موجود باشند و چه فانى و چه در آينده به وجود بيايند، علم حضورى دارد. قرآن كريم در اين زمينه مىفرمايد:
هيچ چيزى در آسمان و زمين از نظر خداوند متعال مخفى نمىشود.[٥]