ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٥ - الف) مهدويت؛ اسلامى ترين باور
ديگرى اثرى نيابيم.
ب) اميدوارى به آينده شكوهمند
... همگان بايد به آينده اميدوار باشند و فردا و فرداها را بسان گذشته و اكنون نپندارند، آيندهاى در انتظار است كه پيروزى حتمى از آن صلاح و عباد صالح، و شكست و نابودى از آن فساد و عباد ناصالح است.
ج) ضرورت انتظار و آمادگى
اكنون كه عصر غيبت و دوران محروميت از ظهور است، بايد با حبل محكم انتظار، خود را براى فرج آن حضرت آماده سازيم. بايد بر اساس موازين صحيح و معتبر و مستند، اعمال خود را تنظيم نماييم، بايد فريب ادعاهاى افراد آلوده به دنيا كه از هر امرى خصوصاً مقدسات براى رسيدن به اهداف خود استفاده مىنمايند نخوريم. بايد دين را از آگاهان به دين و شريعت بياموزيم و به آن عمل نماييم.
بايد فرهنگ صحيح و عميق انتظار را در جامعه خود در همه طبقات پياده نماييم و بالاخره بايد جامعهاى در حدّ امكان، مهدوى داشته باشيم. بايد از اختلافات و منازعات احتراز نماييم و انقلاب اسلامى خود را با التزام واقعى به مكتب، همراه با وحدت و همدلى به پيش ببريم و انشاءالله به صاحب اصلى دين، ولىالله الاعظم، امام زمان (ع) تحويل دهيم.
٣. حضرت آيت الله صافى گلپايگانى
اين مرجع گرانقدر و صاحبنظر مسائل مهدوى كه تاكنون آثار متعددى از ايشان در اين زمينه انتشار يافته است، سال گذشته در پيامى خطاب به اجلاس دوسالانه حضرت مهدى (ع) نكات زير را بيان كردند:[١]
الف) مهدويت؛ اسلامىترين باور
يكى از اسلامىترين مقبولات و باورهاى مسلمانان كه از عصر رسالت تا كنون مسلمانان به آن دل بسته، ايمان داشته و دارند ظهور شخصى الهى در آخرالزمان است؛ شخصى كه جهان را پر از علم و قسط و عدل نمايد چنانكه از جهل و جور و ظلم پر شده باشد؛ شخصى كه از بركت ظهورش توحيد اسلام جهانگير و خاور و باختر و هر قاره و كشورى تحت حكومت و حاكميت احكام قرآن و عدالت حقيقى قرار خواهد گرفت و امت واحده، حكومت واحده، قانون و نظام واحد در همه جا گسترش مىيابد؛ ... شخصى همنام و همكنيه رسول خدا و از فرزندان على و فاطمه (س) كه امام دوازدهم از ائمه اثنىعشر (ع) است؛ از آنها كه بر حسب روايات متواتر بينالفريقين به وجود ايشان دين، باقى، و اسلام، عزيز و منيع و پايدار خواهد بود.
ب) پرهيز از عوامگرايى و كميتگرايى در تبليغ مهدويت
... دو نكته را كه ارادتمندان به ساحت مقدس حضرت بقيةالله الاعظم (ع) به ويژه عالمان و فرهيختگان بايد به آن توجه داشته باشند، يادآور مىشوم:
١. در زمينه تحقيقات مهدوى پرهيز از عوامگرايى، اجتناب از كميتگرايى در پژوهشها بدون توجه ويژه به كيفيت، و دورى از انجام كارهاى تكرارى و غيرمفيد، همواره بايد مدّ نظر باشد. ضمن آنكه رويكرد عملگرايانه و ارتباط ميان مقولات مهدوى، و توجه به ساحت اخلاق و معنويت و تربيت جامعه و اهتمام به ارتقاى فرهنگ تشيع اصيل و انتظارات آن يگانه دوران از شيعيان و ارادتمندانش در رأس كارهاى پژوهشى قرار گيرد.