ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٦ - تشرف و ديدار
تشرف و ديدار
گفتوگو با حجتالاسلام و المسلمين عبدالقائم شوشترى
محمود مطهرىنيا
اشاره:
حجت الاسلام و المسلمين عبدالقائم شوشترى از پژوهشگران حوزه اخلاق و عرفان هستند كه جلسات گرم ايشان در شهر اصفهان مورد استقبال علاقهمندان و دوستداران اهلبيت (ع) است. مباحث ايشان در قالب اثرى با عنوان جرعههاى معرفت انتشار يافته است. همچنين ايشان مدتى امامت جمعه شاهينشهر را عهدهدار بودند. با توجه به پرسشهاى مختلفى كه درباره ملاقات با امام زمان (ع) در سطح جامعه مطرح است، در اين باره به گفتوگويى با اين استاد محترم نشستيم كه حاصل آن تقديم خوانندگان گرامى موعود مىشود.
\* فرق ميان رؤيت، مكاشفه و رؤيا و حدّ و مرز آنها چيست؟ با چه مقدمات و تمهيداتى، مىتوان به مراتب عالى، از رؤياى صادقه تا ديدار رسيد؟
آنچه كه به ذهن من مىرسد، اين است كه «رؤيت» به معناى ديدار عادى است. مثل اينكه من الآن شما را رؤيت مىكنم و بالعيان همديگر را مىبينيم. ولى «مكاشفه» يك نوع خواب است كه در بيدارى انجام مىگيرد، مانند مكاشفه حاج سيّد احمد رشتى كه شيخ عبّاس قمى آن را در مفاتيح نوشته است.
درست است، چنين اتّفاقى براى حاج سيّد احمد رشتى افتاده است. از كجا اين دست موارد كه ايشان در آن وقت شب و در بيابان كه برف هم باريده بود، ماندند و مجبور شدند بنشينند تا به كاروان برسند. يك باغبانى در باغ مجاور با بيل به شاخهها مىزند تا برگ آنها پايين بريزد. نشان مىدهد ماجرا يك مكاشفه بوده است.
به فرض كه حضرت در آنجا باغ ميوهاى هم داشته باشند، مگر لازم است كه درختان را تكان بدهند تا برگهاى آن بريزد. اصلًا معمول نيست كه باغبان اين كار را انجام دهد و بعدش هم اگر ايشان حضرت بوده، مىتوانستند او را آنى به مقصد برسانند و لازم نبود كه او را معطّل كنند كه زيارت عاشورا بخواند و بگويد: چرا عاشورا نمىخوانى، عاشورا، عاشورا، عاشورا!