«معتمد» دستور داد كه عده‌اى از قابله‌ها، زنان و كنيزان آن حضرت [امام عسكرى (ع)] را معاينه كنند و اگر اثرى از حمل در آنان مشاهده كردند، به خليفه گزارش دهند.

روايت شده است كه يكى از قابله‌ها احتمال داد، يكى از كنيزان حضرت حامله باشد، اين خبر به گوش خليفه رسيد و او دستور داد تا آن كنيز را در محلى زير نظر داشته باشند. پس يكى از درباريان و پيشكاران مخصوص خليفه به نام «نحرير» به همراه تعدادى از زنان مراقب حال وى شدند تا درستى يا نادرستى اين گزارش معلوم شود.

مدتى مراقب آن كنيز بودند تا سرانجام روشن شد كه اين گزارش درست نبوده و اثرى از حمل وجود ندارد.[١]

همچنين نوشته‌اند: «نرجس خاتون»، مادر گرامى امام مهدى (ع)، همواره تحت نظر بود تا اينكه حوادث گوناگونى حكّام عباسى را به خود مشغول كرد و از آن بانو در جهت دستيابى به حضرت دست كشيدند. آن حوادث از اين قرار است:

١. درگيرى با «يعقوب بن ليث صفارى» كه پس از غلبه بر «فارس» به سوى «بغداد» حركت كرد و در درگيرى با «موفق»، پسر «متوكل» شكست خورد و به «فارس» عقب‌نشينى كرد.

٢. خروج «معتمد» و «متوكل» از «سامرا» و سفر به «بغداد» به علت غائله «يعقوب ليث».

٣. مرگ «عبيدالله بن يحيى بن خاقان»، وزير «معتمد» در سال (٢٦٣ ق.)

٤. مرگ قاضى القضاة، «حسين بن ابى شوارب» در سال (٢٦١ ق.) كه او مأمور كنترل «نرجس خاتون» و ديگر زنان بود.

٥. ادامه قيام «صاحب زنج» يا «زنگيان» كه مشكلات زيادى براى عباسيان به وجود آورد.

پى‌نوشت‌ها:

برگرفته از كتاب تاريخ عصر غيبت: نگاهى تحليلى به عصر غيبت امام دوازدهم (ع).

[١]. شيخ مفيد، الارشاد، ج ٢، ص ٣٤٠.

[٢]. صدر، سيد محمّد، تاريخ الغيبة الصغرى، ص ٣٤٥.

[٣]. شريف القرشى، باقر، حياةالامام المهدى (ع)، صص ١١٤- ١١٥.

[٤]. ر. ك: صدر، سيّد محمّد، همان، ص ٣٤١.

[٥]. معروف الحسنى، هاشم، سيرة الائمة الاثنى عشر، ج ٢، ص ٤٩٢.

[٦]. ابن طاووس، نهج‌الدعوات و منهج‌العبادات، ص ٢٧٥.

[٧]. شيخ مفيد، همان، ص ٣٨٣.

[٨]. صدوق، همان، ج ٢، صص ٤٧٣- ٤٧٤.

[٩]. شيخ مفيد، همان، ص ٣٦٢.

[١٠]. حياة الامام العسكرى (ع).

[١١]. شيخ طوسى، الغيبة، ص ٢١٦.

[١٢]. صدوق، همان، ج ٢، ص ٤٧٥.

[١٣]. كلينى، الكافى، ج ١، ص ٥٠٥.