ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢١ - معرفت الله، معرفت ولىّ خداست
محافظ آن است و باعث درخشش بيشتر نور مىشود.
حضرت فرمودند: آن صدر اميرالمؤمنين (ع) است كه اين علم به قلب ايشان منتقل شده است و لذا معرفة الله و هدايت الهى به وسيله اين نور محقق مىشود كه همان مشكات و وجود مقدس نبى مكرم خدا (ص) و امير مؤمنان (ع) است. اين چراغ هدايت در قلب نبى اكرم (ص) بوده و از آنجا به قلب اميرالمؤمنين (ع) منتقل شده است.
... يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ.
اين چراغ از يك شجره زيتونهاى نور مىگيرد كه همان اميرالمؤمنين (ع) است. ٢٠ يعنى اميرالمؤمنين (ع) و آن درخت زيتون بايد باشد تا اين چراغ روشن بماند. اين نور را به هر كس نمىشود داد؛ بايد آن روغن زيتون در درونش ريخته باشند تا چنين نورى از او متجلى شود.
ذيل آيه:
مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً ٢١
از حضرت درباره معناى «خير كثير» پرسيدند، ايشان پاسخ دادند:
طاعت خدا و معرفت امام (ع).
از همين جاست كه مىتوان به سرّ عباراتى نظير آنچه در زيارت جامعه است، پى برد كه مىفرمايد:
هر كس خداوند را اراده كند، از شما آغاز مىنمايد؛ و هر كس به خدا رو مىكند و او را به وحدانيت مىخواند، به شما رو مىكند. ٢٢
در نگاه اول شايد عزم بر اين مطالب ساده بيايد ولى وقتى كمى استمرار پيدا مىكند، تازه سختىاش مشخص مىشود. وقتى امام زمان (ع) تشريف مىآورند نامه سر به مهرى به همراهشان دارند كه ٣١٣ يارى كه با طى الارض و مقامات قابل توجهى كه دارند، پيش ازهر كس ديگرى خود را به حضرت رسانيدهاند با ديدن آن نامه يك دور كل دنيا را مىچرخند و مىگويند شايد امام كس ديگرى باشد و بعد كه كس ديگرى را نمىيابند مجدداً به خدمت حضرت باز مىگردند. تحمل مقام توحيد آسان نيست.
عرض كردم منزلت اين موضوع فقط از آن چهارده معصوم (ع) است. بقيه مراتب توحيد از اين طريق واقع مىشود. به خصوص وقتى به سمت عصر ظهور حركت مىكنيم مهمترين شاخصه آن دوران همين معرفت امام است. اگر به من بگويند عصر ظهور را تعريف كنيد مىگويم، عصرى است كه مردم به مقام حكمت مىرسند و خداوند درهاى حكمت را كه همان معرفت امام است به روى مردم باز مىكند، انوار معرفت امام نازل مىشود، و قلوب و جسمها كامل مىگردند. جنس همه لذات از توحيد و ولايت مىشود. ما وقتى به اين عصر نزديك مىشويم پيش از هر چيز ديگرى به معرفت امام (ع) نيازمنديم. بوش و امثال او در جنود ابليس هستند ولى مهمترين جايى كه ابليس، بشر را متوقف مىكند همين جاست. صراط مستقيمى را كه ابليس قسم خورده بود مردم را از آن باز مىدارد، ٢٣ به اميرالمؤمنين (ع) تأويل شده است. شيطان اينجا رجزخوانى مىكند چون اگر اين راه بسته شود ديگر راهى باقى نخواهد ماند. حتماً اين روايت را ديدهايد كه كسى كه از بيراهه مىرود هرچه تندتر برود بيشتر دور مىشود. شيطان در اين مسير بتهاى بسيارى براى سرگرمى بشريت تراشيده كه آخرين آنها همين دموكراسى غربى است. البته به ساحت قدسى ربوبى كه برنمىخورد بالاخره راه حق و باطل روشن است تا هر كه هر كدام را خواست انتخاب كند.
هرچه به عصر ظهور نزديك مىشويم بايد دركمان از ولايت گسترش پيدا كند و بيشتر شود؛ به خصوص اين درك بايد صبغه اجتماعى بيابد چون عصر ظهور عصرى است كه جامعه بر محور ولايت ولىالله شكل مىگيرد. مؤمنان به شرح صدر در ايمان مىرسند و همه حساسيتهايشان را بر محور بندگى خداوند پرستش دنيا تنظيم مىكنند؛ نه مثل الآن كه با طرح توسعه پايدار بر محور ليبرال دموكراسى لوازم تحقق انانيت را در همه جا متجلى مىكند.
آدمها گاهى اوقات شرح صدر در كفر دارند كه در اين صورت هزاران نفر را با لذت مىكشند. گاهى هم شرح صدر در كفر ندارند. ولى احساسى هم نسبت به فجايع به آنها دست نمىدهد و از اين كشتارها دچار تألم نمىشوند و بيشتر دنبال دنياپرستى هايشان هستند.
ما هرچه به دوران ظهور نزديكتر مىشويم بايد خودمان را به اين منزلت نزديكتر كنيم تا جايى كه همه چيزمان بر اساس تولى و تبرى تنظيم شود و هر نوع همكارى سياسى، اقتصادى، فرهنگى و همدلىهاى ما بر اين مبنا شكل بگيرد. طولانى شدن غيبت هم تا زمانى ادامه پيدا مىكند كه تحمل ولايت به وجود بيايد تا پس از ظهور ديگر انشعابى در درون دستگاه حضرت پديد نيايد و اين آن چيزى است كه ما بايد براى آن تلاش بكنيم.