ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٨
و چه كسى او را ديده و در كجاست و كى ظاهر مىشود؟ تمام اينها از جهت عجله كردن در امر خداوند و شك در قضاى الهى است، آنان دنيا و آخرت را زيان كردهاند و پايان بد از آن كافران است.[١]
٣- ١٠. امر خداوند: خداوند مىفرمايد: «امرالهى آمد، پس در آن تعجيل نكنيد.»[٢]
از امام صادق (ع) روايت شده است كه فرمودند: «هرگاه بخواهد كه قائم (ع) قيام كند، جبرييل را به شكل پرنده سفيدى مىفرستد، تا يك پاى بر خانه كعبه و پاى ديگر بر بيت المقدس گذارد، سپس با صداى بلندى بانگ زند: امرالهى آمد، پس آن را زود مشماريد».[٣]
همچنين، «فرو بردن كافران در زمين»،[٤] «عقاب به مثل»،[٥] «اعاده عذاب نسبت به ارتكاب كنندگان مجدد ظلم»،[٦] «برگشتن چند صورت به پشت»،[٧] «فوت نشدن عذاب از اهل كفر»،[٨] «تسليم شدن هر آنكه و هر آنچه در آسمانها و زمين هستند»،[٩] و ... از جمله مضامينى است كه به هنگامه ظهور آخرين و قيام حجت حضرت حقّ تأويل شده است.
درباره نشانههاى پيدايش ظهور، در آيات قرآن، مواردى ذكر شده است كه به برخى از آنها مانند: صيحه آسمانى، فرو رفتن سپاه اهل كفر (سفيانى) در زمين (بيداء)، برگشتن چهره چند نفر از سپاه سفيانى به پشت ضمن بخشهاى گذشته و همين بخش، اشاره شد. براى تكميل اين بحث، لازم است به آياتى ديگر نيز اشاره كنيم.
خداوند متعال، مىفرمايد:
وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ.[١٠]
و هرآينه شما را به وسيله ترس و گرسنگى و نقص در مالها و جانها و ميوهها مىآزماييم، و صبركنندگان را بشارت ده.
حضرت امام صادق (ع) مىفرمايند:
پيش از قيام قائم (ع) نشانههايى است جهت آزمايش از جانب خداوند نسبت به بندگان مؤمنش.
عرض كردم: آن نشانهها چيست؟
فرمودند: ... «خوف»، ترس از ملوك بنى فلان (يعنى بنىعباس) در پايان زمامداريشان ... و گرسنگى به خاطر بالا بودن قيمتها و ... كاستى از مالها و فساد تجارتها و ... مرگ سريع و ... كم شدن كشاورزى و كمبود بركت محصولات ... و صابران را در چنين وقتى به خروج قائم (ع) بشارت ده. اين است تأويل قول خداوند عزوجل كه مىفرمايد: تأويل آن (قرآن) را جز خداوند و پايداران در دانش نمىدانند.[١١]
در آيهاى ديگر نيز مىفرمايد:
إِنَّ اللَّهَ قادِرٌ عَلى أَنْ يُنَزِّلَ آيَةً.[١٢]
به درستى كه خداوند قادر است كه نشانهاى فروفرستد.
حضرت امام باقر (ع) در تأويل اين آيه شريفه مىفرمايند: «زود است كه آيات و نشانههايى از قدرت خداوند در آخرالزمان به تو نمايانده شود، از آن جمله است: دابّة الأرض (خبنده زمين) [كه منظور، تشريف فرمايى اميرالمؤمنين (ع) در زمان رجعت و يا حضرت مهدى (ع) باشد.] و دجال و نزول عيسى بن مريم (ع) و طلوع خورشيد از مغرب.»[١٣]
و در ذيل اين آيه شريفه:
بگو او تواناست كه بر شما عذابى از بالاى سر و زير پاهاى شما برانگيزد و يا اينكه شما را گروههاى غيرمتحدى نمايد و آسيب برخى را به برخى ديگر بچشاند.[١٤]
حضرت امام باقر (ع) مىفرمايند: « [عذاب از بالاى سر:] دجال و صيحه آسمانى و [عذاب از زيرپا:] خسف ارض و فرورفتن در زمين و [گروه گروه ساختن] پيدايش اختلاف در دين و طعن به يكديگر زدن و [چشاندن عذاب برخى به برخى ديگر:] كشتن بعضى از شماست، بعضى ديگر را، و تمام اين حوادث در ميان اهل قبله و مسلمين به وقوع مىپيوندد.[١٥]
و همان حضرت (ع) در تأويل آيه شريفه:
پرسندهاى از عذابى كه وقوع آن حتمى است، پرسيد.[١٦]
مىفرمايند: «عذاب در اينجا، آتشى است كه از طرف مغرب (زمين) شعلهور مىشود و پادشاهى آن را رهبرى مىكند و تمام خانههاى بنىاميه و همه غاصبان حقوق اهل بيت (ع) را آتش مىزند و مخصوصاً از بنىاميه آثارى باقى نخواهد گذاشت و او